ὑπεραποφατικός
ὑπεραποφατικός, denying doubly
Could not find ὑπεραποφατικόν in Logeion dictionaries.
ὑπεραποφατικόν masculine accusative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular of ὑπεραποφατικός
ὑπεραπο-φᾰτικός, ή, όν,
- denying doubly, ὑπεραποφατικόν ἐστιν ἀποφατικὸν ἀποφατικοῦ Stoic. 2.66.
ὑπερ·αποφατικός, ή, όν, qui énonce au delà du nécessaire ou doublement énonciatif, DL. 7, 69.
Étym. ὑ. ἀποφαίνω.
ὑπεραποφατικός, darüber od. noch einmal verneinend.