ὑπερασχημονέω
ὑπερασχημονέω, behave with great unseemliness
ὑπερασχημονέω,
- behave with great unseemliness, Plu. Aud. 2.45f.
ὑπερ·ασχημονέω-ῶ, être déraisonnable à l’excès, Plut. M. 45f.
ὑπερασχημονέω, übermäßig unanständig sein, Plut.