ὑπερανίσταμαι
ὑπερανίσταμαι, to stand up
ὑπεραν-ίσταμαι, Pass., with aor. 2 and pf. Act.,
- stand up or project over, c. gen., D.H. 1.15, 9.68: abs., Id. 3.68, Luc. Icar. 12: metaph., ταὧς ὑπερανεστηκώς strutting, conceited, Philostr. Her. 15.
ὑπερ·ανίσταμαι (seul. ao. 2 ὑπερανέστην et pf. ὑπερανέστηκα) [ᾰ] s’élever au-dessus, dominer, DH. 3, 68 ; Luc. Ic. 12 ; ὑπ. τινος, DH. 1, 15 ; 9, 68, s’élever au-dessus de qqe ch. ; fig. Philstr. 730.
ὑπερανίσταμαι, (ἵστημι), med. mit den intr. tempp. des act., darüber stehen u. hervorragen ; ὑψηλὰ καὶ ὑπερανεστηκότα, Luc. Icar. 12 ; über Etwas, τινός, Dion.Hal. 9.68.
ὑπερανίσταμαι
- Pass., with aor2 and perf. act. to stand up or project beyond, Luc.