ὑπεράνω
ὑπεράνω, over, above
ὑπεράνω [ᾰ], Adv.
- above, opp. ὑποκάτω, SIG 588.31 (Milet., ii B. C.); οἰκεῖν Luc. DDeor. 10[4].2, etc.; above the horizon, Euc. Phaen. p.8 M.: mostly c. gen., ὑ. τούτων [τῶν μορίων] σχίζεται [ἡ φλέψ] Arist. HA 513b32, cf. PSI 6.631.6 (iii B. C.), LXX Ez. 43.15, al.; ὑ. γίγνεσθαί τινος to get the upper hand of, Teles p. 44 H., Plu. Lib.educ. 2.10b, Phld. Mort. 34; ὑ. τεθεῖσθαι πάντων Id. Piet. 102; ποιεῖν or ποιεῖσθαί τινα or τι ὑ. τινός, Plu. Fort. 2.98e, Lib.educ. 6b; πάντων ὑ. ποιεῖν act more nobly than all others, D.L. 7.128.
- 2 οἱ ὑ. πλεονασμοί excessive repetitions, Plb. 12.24.1; but μίαν ὑ. ποιότητα one supreme quality, Meno Iatr. 14.18.
- 3 of time, further back, ἐκ τῶν ὑ. χρόνων SIG 742.58 (Ephesus, i B. C.).
- 4 above, in a document, [ψηφίσματα] ὑ. γεγραμμένα ib. 591.2 (Lampsacus, ii B. C.).
ὑπερ·άνω [ᾰ] adv. :
1 tout à fait au-dessus, Luc. D. deor. 4, 2, etc. ; τινός, Arstt. H.A. 3, 3, 17, etc. de qqe ch. ; ὑπεράνω γίγνεσθαι, Plut. M. 10b, etc. l’emporter sur, triompher de, gén. ; ποιεῖν τινα ὑπεράνω τινός, Plut. M. 98e, ou ποιεῖσθαί τινα ὑπεράνω τινός, Plut. M. 6c, mettre une personne fort au-dessus d’une autre ; abs. πάντων ὑπ. ποιεῖν, DL. 7, 128, agir plus noblement que tous ||
2 p. suite, excessivement : οἱ ὑπ. πλεονασμοί, Pol. 12, 24, 1, redites excessives.
Étym. ὑ. ἄνω.
ὑπεράνω, oben darüber ; ὑπεράνω γίγνεσθαι, die Oberhand gewinnen, Sp., wie Luc. Demon. 3 u. S.Emp.; οἱ ὑπεράνω πλεονασμοί, übertrieben, Pol. 12.24.1.
ὑπεράνω
- over, above, Luc.