ὑπερκόσμιος
ὑπερκόσμιος, supramundane
ὑπερκόσμιος, ον,
- supramundane, Iamb. Myst. 5.20, Hierocl. Prov. p.464 B., Procl. in Prm. p.927 S., Inst. 164, Ammon. in Int. 36.13, Dam. Pr. 43; also ὑπέρκοσμος (s. v. l.), ib. 98.
ὑπερ·κόσμιος, ος, ον, qui est au-dessus de ce monde, Hiérocl. de Provid. 464 Bekker.
Étym. ὑ. κόσμος.
ὑπερκόσμιος, überweltlich, überirdisch, K.S.