ὑπερωκεάνιος
ὑπερωκεάνιος, beyond the ocean
ὑπερωκεάνιος [ᾰ], ον,
- beyond the ocean, Ph. 2.547: metaph., hyperoceanic, monstrous, ὑ. καὶ μετακόσμιος ἀσέβεια Id. 1.425, cf. 675.
ὑπερ·ωκεάνιος, ος, ον [ᾰ] plus vaste que l’Océan, immense, Phil. 2, 547 ; fig. Phil. 1, 425, 675.
Étym. ὑ. Ὠκεανός.
ὑπερωκεάνιος, über dem Ozean, jenseit desselben.