ὑπογίγνομαι
ὑπογίγνομαι, to grow up after
Could not find ὑπογίνεσθαί in Logeion dictionaries.
ὑπογίνεσθαί present middle infinitive of ὑπογίγνομαι
ὑπογίγνομαι, Ion. and later Gr. ὑπογίνομαι [ῑ],
- grow up after or in succession, ὑπαὶ δέ τε κόμπος ὀδόντων γίγνεται Il. 11.417; ἵνα σφι γενεὴ ὑπογίνηται Hdt. 3.159; of inflammation following a hurt, Hp. Art. 38, cf. Ti.Locr. 104a; of feelings and thoughts, Plb. 2.44.1, 6.6.7, etc.
ὑπο·γίγνομαι (f. ὑπογενήσομαι, ao. 2 ὑπεγενόμην, etc.) naître ensuite ou peu à peu, Hpc. Art. 803 ; Hdt. 3, 159 ; T. Locr. 104a ; Pol. 2, 44, 1 ; 6, 6, 7, etc. ||
➳ Ion. ὑπογίνομαι, Hdt. l. c.
ὑπογίγνομαι, (γίγνομαι), nach und nach, allmälig werden, entstehen ; εἰ καί τι νοσῶδες ὑπογένοιτο Tim.Locr. 104a ; ὑπεγένετο φιλική τις διάθεσις Pol. 2.44.1 ; συνήθεια 6.5.10 ; ζῆλος 11.8.4 ; Folgde.
ὑπογίγνομαι
Ionic and late Gr. -γίνομαι
fut. -γενήσομαι
- Dep.:— to grow up after or in succession, Lat. subnasci, Il., Hdt.