ὑπογλώσσιος
ὑπογλώσσιος, under the tongue
ὑπογλώσσ-ιος, Att. ὑπογλώττιος, ον, (γλῶσσα)
- under the tongue, ὑ. βάτραχος, = sq. I.1, Orib. Fr. 22, Aët. 8.39.
- II Subst., τὸ ὑ. the region under the tongue, Arist. HA 506a28, Heliod. ap. Orib. 45.6.5.
- 2 = ὑπόγλωσσον II, Plin. HN 15.131.
- III pl., = ὑπογλωσσίδες III, Paul.Aeg. 2.47.
ὑπο·γλώσσιος, att. ὑπο·γλώττιος, ος, ον :
I placé sous la langue : βάτραχος, Aét. 8, 39, sorte de tumeur sous la langue (v. ὑπογλωσσίς) ||
II τὸ ὑπογλώσσιον :
1 la racine de la langue, Arstt. H.A. 2, 15, 10 (att. -γλώττιον) ||
2 c. ὑπόγλωσσον, Plin. H.N. 15, 30, 39.
Étym. ὑ. γλῶσσα.
ὑπογλώσσιος, att. -ττιος, unter der Zunge befindlich ; βάτραχος, ein Anschwellen des untern Teiles der Zunge ; Arist. H.A. 2.15 ; Medic.