ὑπομνηστεύομαι
ὑπομνηστεύομαι, to betroth
Could not find ὑπομνηστευθέντος in Logeion dictionaries.
ὑπομνηστευθέντος aorist passive participle masculine genitive singular, aorist passive participle neuter genitive singular of ὑπομνηστεύομαι
ὑπομνησ-τεύομαι, Med.,
- betroth oneʼs daughter, Arist. Pol. 1304a14:—Pass., ὁ ὑπομνηστευθείς one betrothed, ib. a15.
ὑπο·μνηστεύομαι, promettre une fille en mariage, Arstt. Pol. 5, 4, 7 ; au pass. ὁ ὑπομνηστευθείς, Arstt. ibid. le fiancé.
ὑπομνηστεύομαι, τὴν θυγατέρα, seine Tochter heimlich oder vorher an Jemand verloben ; ὁ ὑπομνηστευθείς, der vorher Verlobte, Arist. Polit. 5.4.
ὑπομνηστεύομαι
- Mid. to betroth, Arist.:—Pass., ὑπομνηστευθείς one betrothed, Arist.