ὑποτοπέω
ὑποτοπέω, to suspect, surmise
Could not find ὑποτοπηθέντα in Logeion dictionaries.
ὑποτοπηθέντα aorist passive participle neuter nominative plural, aorist passive participle neuter vocative plural, aorist passive participle neuter accusative plural, aorist passive participle masculine accusative singular of ὑποτοπέω
ὑποτοπ-έω, pf. -τετόπηκα D.C. 38.42:—
- suspect, surmise, τι Th. 1.56; c. acc. et inf., ib. 20, 51, Alciphr. 3.72, Procop. Vand. 1.18; ὑ. μὴ . . Th. 2.13.
- 2 c. acc pers., suspect him, Id. 5.116 (s. v.l.).
- II Med. ὑποτοπέομαι, aor. ὑπετοπήθην in med. sense:—suspect a thing, οὐδὲν ὑποτοπηθέντα Hdt. 9.116; κάχʼ ὑποτοπεῖσθαι Ar. Ra. 958: c. inf., ὑποτοπηθέντες Δημάρητον δρησμῷ ἐπιχειρέειν Hdt. 6.70, cf. Ar. Th. 496, Lys. 9.4 (Scal. for ὑπετυπούμην) ; ὑποτοπεῖσθαι χρὴ ἐκ τῶν γεγραμμένων one must form an idea, Hp. Art. 33.—In Att. Prose the word generally used was ὑποπτεύω.
ὑπο·τοπέω-ῶ (impf. ὑπετόπουν, ao. ὑπετόπησα, pf. ὑποτετόπηκα) soupçonner : τι, Thc. 1, 56, qqe ch. ; avec une prop. inf. Thc. 1, 20, 51, etc. ; avec μή, Thc. 2, 13 ; avec un acc. de pers. Thc. 5, 116 ||
Moy. (ao. pass.)
1 soupçonner : τι, Hdt. 9, 116 ; Ar. Ran. 958 ; DH. 1, 81, qqe ch. ; avec une prop. inf. Hdt. 6, 70 ; Ar. Th. 496 ; Lys. 114, 32 ||
2 se faire une idée de qqe ch. Hpc. ||
➳ Ao. pass. ὑπετοπήθην, au sens tr. Hdt. 9, 116 ; DH. l. c.
Étym. ὑ. τόπος.
ὑποτοπέω, als dep. mit aor. pass., = ὑποπτεύω, argwöhnen, vermuten, glauben, meinen ; mit dem acc. c. inf., ὑποτοπηθέντας, Her. 6.70 ; τί, 9.116 ; Ar. Ran. 958, Thesm. 503, Lys. 9.4 ; im act., ὑποτοπήσαντες, Thuc. 1.20, 51, u. öfter, u. Sp.
ὑποτοπέω
aor1 -ετόπησα
aor1 ὑπετοπήθην
- Ito suspect, surmise, Thuc.; c. acc. et inf., Thuc.
- 2c. acc. pers. to suspect him, Thuc.
- IIso as Dep. ὑποτοπέομαι to suspect a thing, Hdt., Ar.; c. acc. et inf. to suspect that . ., Hdt., Ar.