ὑποτρέχω
ὑποτρέχω, to run in under
ὑποτρέχω, aor. -έδρᾰμον (v. infr.): poet. pf. -δέδρομα h.Ap. 284; -δεδρόμηκα (v. infr. IV):—
- run in under, ὑπέδραμε καὶ λάβε γούνων ran in under the spear or sword and clasped his knees, Il. 21.68, Od. 10.323 (though it may be only, ran up to him); ὑ. πρὸς στέρνα πατρός E. IA 631, cf. [636]; ὑπὸ τοὺς πόδας τοῦ ἵππου ὑπέδραμε Hdt. 7.88; ὑ. ὑπὸ τὴν τοῦ ἀκοντίου φοράν in under, within the dartʼs range, Antipho 3.2.4: later c. acc., νησίον ὑ. run under the lee of . ., Act. Ap. 27.16; ὑ. πρῶνας Them. Or. 13.168b; τὸν τρίβωνα Philostr. Ep. 7: c. dat., [ταῖς πλατάνοις] Plu. Apophth.reg. 2.185e; ναυλόχοις ib. Mul.virt. 243e.
- II run under, stretch away under, ὑποδέδρομε βῆσσα h.Ap. 284.
- III run in between, intercept, λῃστάς X. Cyr. 1.2.12; τὰ κορίαννʼ ἐπριάμην ὑποδραμών Ar. Eq. 676; ἐν ταῖς συνόδοις ἡ σελήνη τὸν [τοῦ ἡλίου] κύκλον ὑποτρέχουσα Jul. Or. 2.80d (cf. ὑποθέω I.2); ὅταν [ἡ σελήνη] ὑπὸ τὴν φλόγα [τοῦ ἡλίου] ὑποδράμῃ D.C. 60.26; pass between a star and the earth, Ptol. Alm. 8.4.
- 2 = ὑποσκελίζω, trip up, overreach, τῶν στρατηγῶν ὑποδραμὼν τοὺς (Bentl. for τῶν) ἐκ Πύλου Ar. Eq. 742 (dub. l.).
- 3 interrupt, Dius ap. Stob. 4.21.17.
- 4 usurp, τὴν Ἡρακλέους προσηγορίαν S.E. M. 9.36; τὴν τῶν θεῶν τιμήν ib. 38:—Pass., τὰς ὑποδεδραμημένας ἐπιστατείας the posts into which they have crept, PTeb. 24.67 (ii B. C.).
- IV overrun, steal over, ἔρευθος ὑ. steals over the skin, Hp. Fract. 27; καί τις οἷον ἀπελπισμὸς ὑπέδραμεν τοὺς ἀνθρώπους a kind of despair came over people, Plb. 30.32.11; καί τις ἔλεος αὐτὸν ὑποτρέχει Id. 9.10.7: also c. dat., αὔτικα χρῷ πῦρ ὐπαδεδρόμακεν Sapph. 2.10; in slightly different sense, ὑπέδραμέ τις ἔννοια . . τοῖς ἀνθρώποις occurred to people, Plb. 16.6.10; οὐχ ὑπέδραμε δέ it did not occur to him, Str. 12.3.27, cf. Arr. Epict. 4.2.2: c. acc. et inf., Plb. 14.12.5.
- V insinuate oneself into any oneʼs good graces, flatter, fawn upon, ὑ. τινὰ θωπείᾳ E. Or. 670, cf. Aeschin. 3.162; ὃς δʼ ἂν . . χαρίζηται ὑποτρέχων Pl. R. 426c; θωπείαις ὑποδραμών Id. Lg. 923b; ὑ. καὶ κολακεύειν Phld. Ir. p.66 W.
- VI Medic., ἢν οἷον λίθοι ὑποτρέχωσιν if what seem to be stones get into the eye, Hp. Loc.Hom. 13; but ὡς τὸ δάκρυον συμπεπηγὸς ὑποτρέχειν ποιέῃς so as to make the coagulated tears run off, ibid.
ὑπο·τρέχω (f. ὑποθρέξομαι ou ὑποδραμοῦμαι, ao. 2 ὑπέδραμον, pf. ὑποδέδρομα et ὑποδεδρόμηκα)
I courir sous : ἡ σελήνη τὸν ἥλιον ὑποτρέχει, Thém. la lune passe (litt. décrit sa course) sous le soleil ; particul. avec idée d’abri ou de protection : ταῖς πλατάνοις ὑποτρέχειν, Plut. M. 185e, courir se réfugier sous les platanes ; ὑπέδραμε καὶ λάβε γούνων, Il. 21, 68 ; Od. 10, 323, il courut se jeter à ses pieds et prit ses genoux ; ὑπ. τινά, Eur. I.A. 630, courir avant qqn, prendre les devants ; p. anal. ou fig. :
1 s’étendre sous : ὑποδέδρομε βῆσσα, Hh. Ap. 284, une vallée court au-dessous ||
2 se glisser sous, pénétrer dans, avec un suj. de chose : ὑπ. τις ἔννοιά τινι, Pol. 16, 6, 10, il vient une pensée à l’esprit de qqn ; ἀπελπισμὸς ὑποτρέχει τινί, Pol. 31, 8, 11, le désespoir envahit l’âme de qqn ; ἔλεος αὐτὸν ou αὐτῷ ὑποτρέχει, Pol. 9, 10, 7, la pitié entre dans son âme ; ἄν σ’ ὑποτρέχῃ, Arr. Epict. 4, 2, 2, s’il te vient à l’esprit de, etc. ; οὐχ ὑπέδραμε, Str. 554, il ne (me) vint pas à l’esprit de, etc. ; avec une prop. inf. Pol. 14, 12, 5, etc. ; en mauv. part, s’insinuer auprès de : τινά, Eur. Or. 669 ; Eschn. 76, 40 ; Plut. Æmil. 2, etc. auprès de qqn, chercher à capter qqn ; abs. Plat. Rsp. 426b, Leg. 923c ||
II courir après, à la suite de : λῃστάς, Xén. Cyr. 1, 2, 12, courir après des brigands ; fig. : δόξαν, Sext. M. 9, 38, courir après la renommée ||
III courir à la traverse, d’où interrompre, Dius (Stob. Fl. 65, 17) ||
IV courir près de, le long de, d’où abs. au part. ὑποδραμών, en passant, Ar. Eq. 676 ; ὑποδραμὼν ὑποδείξω, Diosc. j’indiquerai en passant, sel. d’autres, j’indiquerai sommairement ||
➳ Pf. ὑποδέδρομα, Hh. l. c. ; pf. dor. 3 sg. ὑποδεδρόμακε [ᾱ] Sapph. 2, 10.
1. onder ... door lopen:
2. er tussendoor lopen, voordringen:
3. binnendringen; overdr. vleien,
ὑποτρέχω, (τρέχω),
1) herab-, hinunterlaufen, darunterlaufen, entgegenlaufen ; ὑπέδραμε καὶ λάβε γούνων, er lief an ihn heran, warf sich an ihm nieder und umfaßte seine Knie, Il. 21.68 ; Od. 10.323 ; ὑποδραμεῖν ὑπὸ φορὰν ἀκοντίου Antiph. 3 β 4 ; – darunter hinlaufen, sich darunter hinerstrecken, ὑποδέδρομεβῆσσα H.h. Apoll. 284 ; – unterlaufen, zuvorlaufen u. einfangen, τινά, Xen. Cyr. 1.2.12.
2) sich heimlich bei Einem einschleichen, τινί ; dah. auch Einem in den Sinn kommen, beifallen, einfallen, ὑπέδραμέ τις ἔννοια καὶ πιθανότης τοῖς ἀνθρώποις ὡς ἀπολωλότος τοῦ Ἀττάλου Pol. 16.6.10, vgl. 8.33.12 ; auch ἔλεος ὑποτρέχει μοι, Mitleid überkommt, beschleicht mich, 9.10.7 ; ἀπελπισμὸς ὑπέδραμε τοὺς ἀνθρώπους 31.8.11, vgl. 14.12.5. Dah. wie ὑπέρχομαι, sich bei Einem einschmeicheln, ihn zu gewinnen suchen, ὑποτρέχων σε θωπείᾳ Eur. Or. 669 ; ὃς ἂν χαρίζηται ὑποτρέχων Plat. Rep. IV.426c ; θωπείαις ὑποδραμών Legg. XI.923c ; Aesch. 3.162 ; τὸν δῆμον Plut. Aem. 2.
1) herab-, hinunterlaufen, darunterlaufen, entgegenlaufen ; ὑπέδραμε καὶ λάβε γούνων, er lief an ihn heran, warf sich an ihm nieder und umfaßte seine Knie, Il. 21.68 ; Od. 10.323 ; ὑποδραμεῖν ὑπὸ φορὰν ἀκοντίου Antiph. 3 β 4 ; – darunter hinlaufen, sich darunter hinerstrecken, ὑποδέδρομεβῆσσα H.h. Apoll. 284 ; – unterlaufen, zuvorlaufen u. einfangen, τινά, Xen. Cyr. 1.2.12.
2) sich heimlich bei Einem einschleichen, τινί ; dah. auch Einem in den Sinn kommen, beifallen, einfallen, ὑπέδραμέ τις ἔννοια καὶ πιθανότης τοῖς ἀνθρώποις ὡς ἀπολωλότος τοῦ Ἀττάλου Pol. 16.6.10, vgl. 8.33.12 ; auch ἔλεος ὑποτρέχει μοι, Mitleid überkommt, beschleicht mich, 9.10.7 ; ἀπελπισμὸς ὑπέδραμε τοὺς ἀνθρώπους 31.8.11, vgl. 14.12.5. Dah. wie ὑπέρχομαι, sich bei Einem einschmeicheln, ihn zu gewinnen suchen, ὑποτρέχων σε θωπείᾳ Eur. Or. 669 ; ὃς ἂν χαρίζηται ὑποτρέχων Plat. Rep. IV.426c ; θωπείαις ὑποδραμών Legg. XI.923c ; Aesch. 3.162 ; τὸν δῆμον Plut. Aem. 2.
†ὑποτρέχω
[ὑπο- 8.]
3 sing. aor. ὑπέδραμε.
To run in under the weapon of a foe : ὑπέδραμε καὶ λάβε γούνων Il. 21.68 : Od. 10.323.
Strong 5295
*
to run in under; of navigators, to run in the lee of : c. acc. (v. M, Pr., 65), Ac 27:16.†
ὑποτρέχω : only aor. 2 ὑπέδραμε, ran under (the menacing arm and weapon), Il. 21.68 and Od. 10.323.
ὑποτρέχω
fut. -θρέξομαι
fut. -δραμοῦμαι
aor2 -έδραμον
poet. perf. -δέδρομα
- Ito run in under, ὑπέδραμε καὶ λάβε γούνων she ran in under the sword and clasped his knees, Od.; ὑπὸ τοὺς πόδας τοῦ ἵππου ὑπέδραμε κύων Hdt.: hence to trip up, Ar.
- IIto run or stretch away under, Hhymn.
- IIIto run in between, intercept, Ar., Xen.
- 2to insinuate oneself into any oneʼs good graces, flatter or deceive, Eur., Plat.