ὑποτριβή
ὑποτριβή, a rubbing off below
ὑποτρῐβή, ἡ,
- a rubbing off below, ἵπποι χωλεύοντες ἐξ ὑποτριβῆς App. Mith. 75: cf. sq. [ὑποτρίβω]
ὑποτριβή, ῆς (ἡ) [ῐ] usure en dessous : ἐξ ὑποτριβῆς, App. Mithr. 75, par suite de l’usure du sabot, en parl. d’un cheval.
Étym. ὑποτρίβω.
ὑποτριβή, ἡ, das Untenabreiben, ἵπποι χωλεύοντες ἐξ ὑποτριβῆς, die hinken, weil sie sich die Hufe abgelaufen haben, App. Mithrid. 75.