Aventinus
- I.A. (Sc. mons.) The Aventine, one of the seven hills of Rome, extending from the Palatine to the Caelian Mount; until the reign of Ancus Marcius, without the city proper, Cic. Rep. 2, 18; Sen. Brev. Vit. 14; Gell. 13, 4. The origin of the name is uncertain; acc. to Liv. 1, 3, 9, it was named from Aventinus, an Alban king buried there; other etymologies are given by Varr. L. L. 5, § 43 Müll.; cf. Serv. ad Verg. A. 7, 657, where, beside the etymologies given and referred to, another is given from Varro; cf. Creuz, Antiq. p. 23 sq.; Smith, Dict. Antiq.—Neutr.: Aventī-num, i, Liv. 1, 33, 1 and 5; 21, 62, 8.— Hence,
- B The adjj.,
- 1 Ăventīnus, a, um, of Mount Aventine: cacumen, Ov. F. 4, 816: jugum, id. ib. 3, 884: arx, id. ib. 6, 728: humus, id. ib. 6, 82: Remus, because he consulted the auspices there (therefore its summit was called Remuria; v. Remurinus), Prop. 5, 1, 50: Diana, because she had there an ancient and very distinguished temple, id. 5, 8, 29; cf. Hor. C. S. 69; Mart. 12, 18, 3; 7, 73, 1.—
- 2 Ăven-tīnensis (Fest. s. v. nesi, p. 165 Müll.) or Ăventīnĭensis (Val. Max. 7, 3, 1), e, of or belonging to Mount Aventine: Diana, who had a temple upon the Aventine Hill —
- II A son of Hercules, Verg. A. 7, 657.
-
…si Romae esset domumque conduceret, quod facere cogitabat, facile contentus futurus erat, accommodet ad mercedes Argileti et Aventini, et cum ei proposueris, ipse velim reliqua moderere quem ad modum ex iis mercedibus suppeditemus ei quod opus…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…auspicio augurioque. hinc Remus auspicio se devovet atque secundam solus avem servat. at Romulus pulcher in alto quaerit Aventino, servat genus altivolantum. certabant, urbem Romam Remoramne vocarent. omnibus cura viris, uter esset induperator .…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…tibi hoc sumis, nisi qui patricius sit, neminem bono esse genere natum, facis ut rursus plebes in Aventinum sevocanda esse videatur. sin autem sunt amplae et honestae familiae plebeiae, et proavus L. Murenae et avus…
Cicero, pro Murena
-
…, terrae interdum, quondam etiam lactis imber affluxit quid cum in Capitolio ictus Centaurus e caelo est, in Aventino portae et homines, Tusculi aedes Castoris et Pollucis, Romaeque Pietatis nonne et haruspices ea responderunt, quae evenerunt…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…de imperio suo legem curiatam tulit. Qui cum Latinos bello devicisset, adscivit eos in civitatem, atque idem Aventinum et Caelium montem adiunxit urbi, quosque agros ceperat, divisit et silvas maritimas omnis publicavit, quas ceperat ,…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…rei publicae conservari statum. Nam cum esset ex aere alieno commota civitas, plebs montem sacrum prius, deinde Aventinum occupavit. Ac ne Lycurgi quidem disciplina tenuit illos in hominibus Graecis frenos ; nam etiam Spartae regnante Theopompo sunt…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…quod erat in manibus, reliquisse et primum montem sacrum, sicut erat in simili causa antea factum, deinde Aventinum ar matos insedisse Philarg ., Serv. G. . dictatore L. Quinctio dicto. maio res nostros…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…consulares, P. Lentulum, principem senatus, compluris alios summos viros qui cum Opimio consule armati Gracchum in Aventinum persecuti sunt quo in proelio Lentulus grave volnus accepit, interfectus est Gracchus et M. Fulvius consularis, eiusque…
Cicero, Philippicae
-
…patria Sacrum montem cepistis ; haec, aduersus quam tribunicium auxilium uobis comparastis ; haec, propter quam duo exercitus Auentinum insedistis ; haec, quae fenebres leges, haec, quae agrarias semper impugnauit ; haec conubia patrum et plebis…
Livy, ab Urbe Condita
-
…etiam in quaestione est, quam ob causam ex septem urbis montibus, cum ceteri sex intra pomerium sint, Aventinus solum, quae pars non longinqua nec infrequens est, extra pomerium sit, neque id Servius Tullius rex neque…
Aulus Gellius, Attic Nights