Didius
Dīdĭus, a, um,
- the name of a Roman plebeian gens; so T. Didius, consul in the year 656 a. u. c., Cic. Planc. 25, 61; Ov. F. 6, 568 al.; Didius Julianus, emperor of Rome in the year 193 A. D., whose life is written by Spartianus.—
- II Adj.: Lex Didia sumptuaria, of the year 610 a. u. c., Macr. S. 2, 13, 6. Another law: Lex Caecilia Didia, of the year 656, Cic. Sest. 64, 135; id. Att. 2, 9, 1 al.
Dīdius, a,um, ein römischer Geschlechtsname, adi,. didisch, lex, Macr. sat. 2, 13. § 6.
Dīdĭus, (11) ĭī, m. , nom de famille romaine ; nott T. Didius, qui fit la guerre à Sertorius : Cic. Planc. 61 ; Ov. F. 6, 568 || Didius Julianus, riche Romain, qui acheta lʼempire, après la mort de Pertinax.