About
Menu

didascalus

didascalus [LL < διδάσκαλος] , teacher. ad famulam Christi scripsit dēdasculus idem Aldh. VirgV 2154 (cf. id. VirgP 36: pedagogis et ~is); †dedasculum, magistrorum ‥, didasculus, doctor GlC D 53, 308; magis jam dedasculus quam discipulus esse poterat Hugeb. Wynn. 2; noster ~us B. Gregorius Egb. Dial. 16; 956 (11c) Alfwald didasculus CS 937; †974 (14c) piscatorum didasculus CS 1310 p. 636; Ord. Vit. X 7 (v. dicax b); corrector simul his dīdascalus atque magister Garl. Syn. 382. 1584C; 1284 vestri collegii [Merton] institutor ‥ decrevit inter vos grammatice discipulos sub grammaticali didasculo confoveri Peckham Ep. 589 p. 813; 1440 didascolus (v. barridus).

Saved

Recent