About
Menu

didymus

didymus [LL < δίδυμος] 1 twin. ~us, quod est geminus vel gemellus Bacon Gram. Gk. 62. 2 (anat.; sts. conf. w. 2 dindymus) ‘didymis’, testicle, or epididymis. est quidam nervus bifurcatus, utrique testiculo colligatus; ‥ et vocatur didimus, id est dubius [cf. 3 infra] an magis ab intestinis aut magis a testiculis originem trahat, et dubium cui magis deserviat Ric. Med. Anat. 230; didimus, qui est nervus per quem materiam spermaticam mittit natura ad testiculos Gad. 129v. 1 (cf. ib. 75. 2: vel forte illud in viro est in paralesi dindimorum vel virge); dindimus est †rimus [? l. rivus] per quem natura mittit materiam spermatis ad testiculos SB 18; an hole in a mannys ȝerde, dindimus CathA. 3 (as adj.) doubting, doubtful. Cf.John xx 25. dowtfulle, ‥ dubius, ‥ crep[er]us, ~us, dubitans; ‥ untrewe, ‥ ~us, incredulus CathA.

Saved

Recent