Oceanitis
Ōcĕănītis, ĭdis, v. Oceanus, II. B.
Ōceanītis, tidis, f. (Ὠκεανῖτις), die Ozeanite, Tochter des Oceanus, Plur. bei Verg. georg. 4, 341. Hyg. fab. praef. p. 4 M.
Ōcĕănītis, (16) ĭdis, f. , fille de lʼOcéan : Virg. G. 4, 341.