occurro
occurro, to run up, run to meet, go to meet, meet, fall in with
BWL
he resisted the ill will of men
their deeds will more easily present themselves to your minds
Frieze-Dennison Vergil
- I Lit.
- 1 In gen.: ilico Occucurri atque interpello, Plaut. Merc. 1, 2, 88 (198): Caesari venienti, Caes. B. G. 3, 79: obviam alicui, to go to meet, Plaut. Ep. 2, 2, 30 (210): amicis, Hor. S. 1, 4, 135; Suet. Calig. 4.—Impers.: occurritur (sc. mihi), Cic. Att. 2, 22, 3.—
- 2 In partic., to go against, rush upon, attack an enemy: duabus Fabianis legionibus occurrit, Caes. B. C. 1, 40: armatis, id. ib. 2, 27: telis occurrere, Verg. A. 11, 808: obvius adversoque occurrit, id. ib. 10, 734.—
- B Transf.
- 1 To come to, meet, fall in with any thing: quibuscumque signis occurrerat, se aggregabat, Caes. B. G. 4, 26: tot vatibus, Juv. 1, 18.—
- 2 To go or come to any place.
- α With dat.: concilio, Liv. 31, 29. —
- β With ad: legati ad id concilium occurrerunt, Liv. 31, 29.—
- γ With in and acc.: in aliam civitatem occurrere, Cic. Verr. 2, 3, 27, § 67.—
- 3 Of situation.
- α To stand or lie opposite to: apud Elegiam occurrit ei (Euphrati) Taurus mons, Plin. 5, 24, 20, § 84.—
- β To lie in the way of, meet as an obstacle: in asperis locis silex saepe impenetrabilis ferro occurrebat, Liv. 36, 25, 4.—
- II Trop.
- A To obviate or seek to obviate, to meet, resist, oppose, counteract: omnibus ejus consiliis occurri atque obstiti, Cic. Cat. 3, 7, 16: illi rationi, id. Fat. 18, 41: malevolentiae hominum, Brut. ap. Cic. Fam. 11, 11, 2.—
- 2 To cure or attempt to cure; to relieve, remedy: venienti occurrite morbo, Pers. 3, 64: exspectationi, Cic. Clu. 23, 63: rei sapientiā occurrere, id. Fam. 4, 5, 6; Nep. Pelop. 1, 1.—
- B To meet with words, i.e. to answer, reply, object: ut si dicenti, Quem video? ita occurras, ego, Quint. 1, 5, 36: Venus, Val. Fl. 7, 222.—Impers. pass.: occurretur enim, sicut occursum est, Cic. Ac. 2 (Luc.), 14, 44: occurritur autem nobis, et quidem a doctis et eruditis, etc., id. Off. 2, 2, 6.—
- C To offer or present itself, suggest itself, appear, occur: tu occurrebas dignus eo munere, Cic. Sen. 1, 2: nec tamen mihi quicquam occurrit cur, etc., id. Tusc. 1, 21, 49; 1, 22, 51: Atheniensium classis demersae et exercitus deleti occurrebant, Liv. 25, 24, 12; cf.: ea cum universa occurrerent animo, id. 25, 24, 12, § 14: oculis ejus tot paludes occurrerent, Col. 2, 2: oras ad Eurum sequentibus nihil memorabile occurrit, Mel. 3, 9, 3: animo, presents itself to his mind, occurs to him, Cic. de Or. 2, 24, 104; cf.: ea quae occurrant, id. ib. 2, 54, 221: una defensio occurrit, quod muneribus tuis obniti non debui, Tac. A. 14, 53: cogitationi, quonam modo, etc., Plin. 29, 1, 1, § 2: neque vos paeon, aut herous ille conturbet: ipsi occurrent orationi, will present themselves, Cic. de Or. 3, 49, 191: haec tenenda sunt oratori: saepe enim occurrunt, often occur, id. Or. 32, 115: quodcumque in mentem veniat, aut quodcumque occurrat, id. Fin. 4, 17, 47: ne quid honestum occurreret, Tac. Agr. 2.— With inf.: occurrit et aliqua dicere de magicis (herbis), it seems proper, Plin. 24, 17, 99, § 156.—
- D To reach, attain (eccl. Lat.): donec occurramus in unitatem fidei, Vulg. Eph. 4, 13: si quo modo occurram ad resurrectionem, id. Phil. 3, 11.
I courir au-devant, ¶ 1 aller au-devant, arriver au-devant, rencontrer : alicui venienti Cæs. C. 3, 79, 7, aller au-devant de qqn qui vient ; quibuscumque signis occurrerat se aggregabat Cæs. G. 4, 26, 1, au premier drapeau quʼil rencontrait, il se ralliait ¶ 2 se présenter : in aliam civitatem Cic. Verr. 2, 3, 67, se présenter dans une autre cité ; ad concilium, concilio Liv. 31, 29, 1 ; 31, 29, 2, se présenter à une assemblée ¶ 3 [en parl. de choses] se rencontrer : in asperis locis silex impenetrabilis ferro occurrebat Liv. 36, 25, 5, dans ces lieux âpres se rencontrait du roc que le fer ne pouvait entamer || [en parl. de lieux] être situé en face : Plin. 5, 84 ¶ 4 [fig.] se présenter [surtout à lʼesprit, à la pensée] : mihi occurrebas dignus eo munere Cic. CM 2, tu te présentais à ma pensée comme digne de ce présent, cf. Br. 26 ; Div. 1, 63 ; eorum facta occurrent mentibus vestris Cic. Sest. 17, leurs actes se présenteront à votre esprit ; ipsi numeri occurrent orationi Cic. de Or. 3, 191, ces pieds dʼeux-mêmes se présenteront dans le style ; nihil mihi occurrit, cur... Cic. Tusc. 1, 49, je ne vois aucune raison pour que..., cf. 1, 51 || utrisque ad animum occurrit avec prop. inf. Cæs. G. 7, 85, 2, les deux partis ont la pensée que ; occurrebat ei mancam præturam futuram suam Cic. Mil. 25, il lui venait à lʼesprit que sa préture serait paralysée ; quod illi ἀδιάφορον dicunt, id mihi ita occurrit ut indifferens dicerem Cic. Fin. 3, 53, ce quʼils appellent ἀδιάφορον, il mʼest venu à la pensée de lʼappeler indifférent, cf. Cic. Ac. 1, 14 ; statim occurrit animo, quæ sit causa ambigendi Cic. de Or. 2, 104, aussitôt me vient à lʼesprit le point particulier du débat || occurrebat illa ratio Cic. Verr. 2, 5, 103, à son esprit se présentait ce calcul, cf. Cic. Nat. 1, 61 ; Off. 3, 20 ; Fin. 1, 19 ; duo exercitus deleti occurrebant Liv. 25, 24, 12, la destruction de deux armées se présentait à son esprit ; non satis occurrit, quid scribam Cic. Fam. 12, 9, 1, je ne vois pas bien quoi écrire ¶ 5 faire face à, pourvoir à : bello Cæs. G. 4, 6, 1, faire face à une guerre, cf. Cæs. G. 1, 33, 4 ; 3, 6, 4 ; 7, 16, 3 ; Cic. Sulla 69 ; publicis et privatis officiis Sen. Const. 19, 2, faire face à des obligations dʼordre public et privé || obvier à, prévenir : satietati aurium Cic. Verr. 2, 4, 105, prévenir lʼennui de lʼaudition, cf. Cic. Clu. 63 ; Or. 219, etc.
II [idée dʼopposition] : ¶ 1 aller contre, marcher contre : Fabianis legionibus Cæs. C. 1, 40, 4, marcher contre les légions de Fabius, cf. Cæs. G. 2, 27, 2 ; Cic. Cæc. 64 ¶ 2 [fig.] sʼopposer à, tenir tête à : oportet esse armatos, ut occurrere possimus interrogationibus eorum Cic. Ac. 2, 46, il faut être armé, afin de pouvoir tenir tête à leurs interrogations || opposer une objection, une réplique : huic loco sic soletis occurrere... Cic. Nat. 3, 70, à cela vous répliquez dʼordinaire que... ; occurretur Cic. Ac. 2, 44, on leur répliquera ; occurritur nobis a doctis Cic. Off. 2, 7, une objection mʼest faite par des hommes éclairés, cf. Quint. 1, 5, 36.
➳ pf. occucurri Pl. Merc. 201 ; Sen. Ep. 120, 4 et occecurrit Æl. Tubero d. Gell. 7, 9, 11.
- 1. tegemoet lopen, tegemoet snellen, ontmoeten [Caesari; alci subsidio; signis]; ➤ equites hostibus occurrebant stootten op;
- 2. afstormen op, oprukken tegen, aanvallen [legionibus; armatis];
- 3. aankomen bij, verschijnen bij, komen bij, bijwonen (ook m. ad) [proelio; comitiis; negotiis; concilio, ad concilium; ad cenam]; terechtkomen in [graviori bello];
- 4. zich tonen, zich voordoen, ook metaf. (ook m. in m. acc.) [oculis; animo; in mentem]; ➤ nulla arbor occurrit; — onpers. occurrit en alci (ad animum) occurrit de gedachte dringt zich (bij iem.) op, komt op (bij iem.);
- 5. (metaf.) ingaan tegen, tegenwerken [alcis consiliis; vitio];
- 6. voorkómen, verhoeden, een halt toeroepen [periculo; supplicibus; utrique rei beide misstanden; avaritiae alcis; incendio];
- 7. te hulp komen [alcis exspectationi];
- 8. tegenwerpingen maken tegen, antwoorden [orationi alcis].
來迎。阻碍。拒。想起。预備。— suppetias fugientibus 來拯逃之同人。— ad vadimonium 至限日備在此。 — expectationi 迎望而至。— rationi 解人之難言。— animis 想起。Haec herba occurrit pernionibus 此草治裂皮。
Suggest a Translation
See an image
- ob+curro, to run up, run to meet, go to meet, meet, fall in with: ad undam, face the foe, V.: dulcis amicis, H.: quibuscumque signis occurrerat, Cs.: huic (concilio), attend, L.: ad id concilium, L.: occurritur (sc. mihi).—To go against, rush upon, attack: duabus legionibus, Cs.: Obvius adversoque occurrit, V.—To lie in the way, meet: in asperis locis silex saepe occurrebat, L.—Fig., to meet, fall into, be involved: graviori bello, Cs.—To obviate, meet, resist, oppose, counteract: eius consiliis: ab nostris occurrebatur, he was resisted, Cs.—To obviate, cure, relieve, remedy: rei sapientiā: utrique rei, N.—To meet, answer, reply, object: huic dictis, V.: occurretur enim, sicut occursum est.—To offer, present itself, suggest itself, appear, occur, be thought of: tu occurrebas dignus eo munere: mihi multo difficilior occurrit cogitatio, qualis, etc.: Atheniensium exercitūs deleti occurrebant, L.: haec tenenda sunt oratori; saepe enim occurrunt, present themselves: ne quid honestum occurreret, Ta.
-
…cum iis una fuerant, quos primo hostium impetu pulsos dixeram, cum se in castra reciperent, adversis hostibus occurrebant ac rursus aliam in partem fugam petebant ; et calones, qui ab decumana porta ac summo iugo collis nostros…
Julius Caesar, Gallic War
-
…nostri, etiam qui vulneribus confecti procubuissent, scutis innixi proelium redintegrarent, calones perterritos hostes conspicati etiam inermes armatis occurrerent, equites vero, ut turpitudinem fugae virtute delerent, omnibus in locis pugnae se legionariis militibus praeferrent. At…
Julius Caesar, Gallic War
-
…exirent atque inde in Italiam contenderent, praesertim cum Sequanos a provincia nostra Rhodanus divideret ; quibus rebus quam maturrime occurrendum putabat. Ipse autem Ariovistus tantos sibi spiritus, tantam arrogantiam sumpserat, ut ferendus non videretur. Quam ob…
Julius Caesar, Gallic War
-
…aberant quam quo telum adigi posset, proelii committendi signum dedit. Atque in alteram item cohortandi causa profectus pugnantibus occurrit. Temporis tanta fuit exiguitas hostiumque tam paratus ad dimicandum animus ut non modo ad insignia accommodanda sed etiam ad…
Julius Caesar, Gallic War
-
…Hoc pro continuo te, Galle, monemus amore, id tibi ne vacuo defluat ex animo saepe imprudenti fortuna occurrit amanti crudelis Minyis dixerit Ascanius. est tibi non infra speciem, non nomine dispar, Theiodamanteo proximus ardor Hylae…
Propertius, Elegies
-
…, angustiis rei frumentariae compulsum discessisse existimabat ; postea per exploratores certior factus postero die castra movit breviore itinere se occurrere ei posse sperans. quod fore suspicatus Caesar militesque adhortatus, ut aequo animo laborem ferrent, parva parte noctis…
Julius Caesar, Civil War
-
…philosophis magis quam vobis. Etsi enim omnes loci sunt omnium disputationum ad argumenta suppeditanda, tamen aliis disputationibus abundantius occurrunt aliis angustius. Itaque genera tibi nota sint ; ubi autem eis utare, quae stiones ipsae te admonebunt .…
M. Tullius Cicero, Topica
-
…pro patria vitam profuderunt. quorum de honore utinam mihi plura in mentem venirent duo certe non praeteribo quae maxime occurrunt quorum alterum pertinet ad virorum fortissimorum gloriam sempiternam, alterum ad leniendum maerorem et luctum proximorum. placet igitur mihi…
Cicero, Philippicae
-
…Quint a. . CICERO ATTICO SAL. de Varrone non sine causa quid tibi placeat tam diligenter exquiro. occurrunt mihi quaedam. sed ea coram. te autem ἀσμεναίτατα intexui faciamque id crebrius. proximis enim tuis litteris primum…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…deorsum suo pondere ad lineam, hunc naturalem esse omnium corporum motum. deinde ibidem homo acutus, cum illud occurreret, si omnia deorsus e regione ferrentur et, ut dixi, ad lineam, numquam fore ut atomus altera…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum