About

Menu

occurro

occurro, to run up, run to meet, go to meet, meet, fall in with

BWL

malevolentiae hominum occurrit
he resisted the ill will of men
facilius eorum facta occurrent mentibus vestris
their deeds will more easily present themselves to your minds

Frieze-Dennison Vergil

occurrō, currī or cucurrī, cursus, 3, n.: to run, hasten to, or to meet, 3.82; meet, 10.220; make an attack, encounter, 10.282; present one's self, intervene, appear, 1.682; meet in speech, respond, reply, 12.625. (ob and currō)
oc-curro (obc-), curri, rarely cucurri (Plaut. Merc. 1, 2, 88 (198); Phaedr. 3, 7, 2), cursum, 3 (archaic perf. occecurri, like memordi, peposci, Aelius Tubero ap. Gell. 7, 9, 11), v. n., to run up to, run to meet; to go or come up to, to go or come to meet, to meet (class.; syn. obvenio).
  • I Lit.
      • 1 In gen.: ilico Occucurri atque interpello, Plaut. Merc. 1, 2, 88 (198): Caesari venienti, Caes. B. G. 3, 79: obviam alicui, to go to meet, Plaut. Ep. 2, 2, 30 (210): amicis, Hor. S. 1, 4, 135; Suet. Calig. 4.—Impers.: occurritur (sc. mihi), Cic. Att. 2, 22, 3.—
      • 2 In partic., to go against, rush upon, attack an enemy: duabus Fabianis legionibus occurrit, Caes. B. C. 1, 40: armatis, id. ib. 2, 27: telis occurrere, Verg. A. 11, 808: obvius adversoque occurrit, id. ib. 10, 734.—
    • B Transf.
      • 1 To come to, meet, fall in with any thing: quibuscumque signis occurrerat, se aggregabat, Caes. B. G. 4, 26: tot vatibus, Juv. 1, 18.—
      • 2 To go or come to any place.
          • α With dat.: concilio, Liv. 31, 29. —
          • β With ad: legati ad id concilium occurrerunt, Liv. 31, 29.—
          • γ With in and acc.: in aliam civitatem occurrere, Cic. Verr. 2, 3, 27, § 67.—
      • 3 Of situation.
          • α To stand or lie opposite to: apud Elegiam occurrit ei (Euphrati) Taurus mons, Plin. 5, 24, 20, § 84.—
          • β To lie in the way of, meet as an obstacle: in asperis locis silex saepe impenetrabilis ferro occurrebat, Liv. 36, 25, 4.—
  • II Trop.
    • A To obviate or seek to obviate, to meet, resist, oppose, counteract: omnibus ejus consiliis occurri atque obstiti, Cic. Cat. 3, 7, 16: illi rationi, id. Fat. 18, 41: malevolentiae hominum, Brut. ap. Cic. Fam. 11, 11, 2.—
      • 2 To cure or attempt to cure; to relieve, remedy: venienti occurrite morbo, Pers. 3, 64: exspectationi, Cic. Clu. 23, 63: rei sapientiā occurrere, id. Fam. 4, 5, 6; Nep. Pelop. 1, 1.—
    • B To meet with words, i.e. to answer, reply, object: ut si dicenti, Quem video? ita occurras, ego, Quint. 1, 5, 36: Venus, Val. Fl. 7, 222.—Impers. pass.: occurretur enim, sicut occursum est, Cic. Ac. 2 (Luc.), 14, 44: occurritur autem nobis, et quidem a doctis et eruditis, etc., id. Off. 2, 2, 6.—
    • C To offer or present itself, suggest itself, appear, occur: tu occurrebas dignus eo munere, Cic. Sen. 1, 2: nec tamen mihi quicquam occurrit cur, etc., id. Tusc. 1, 21, 49; 1, 22, 51: Atheniensium classis demersae et exercitus deleti occurrebant, Liv. 25, 24, 12; cf.: ea cum universa occurrerent animo, id. 25, 24, 12, § 14: oculis ejus tot paludes occurrerent, Col. 2, 2: oras ad Eurum sequentibus nihil memorabile occurrit, Mel. 3, 9, 3: animo, presents itself to his mind, occurs to him, Cic. de Or. 2, 24, 104; cf.: ea quae occurrant, id. ib. 2, 54, 221: una defensio occurrit, quod muneribus tuis obniti non debui, Tac. A. 14, 53: cogitationi, quonam modo, etc., Plin. 29, 1, 1, § 2: neque vos paeon, aut herous ille conturbet: ipsi occurrent orationi, will present themselves, Cic. de Or. 3, 49, 191: haec tenenda sunt oratori: saepe enim occurrunt, often occur, id. Or. 32, 115: quodcumque in mentem veniat, aut quodcumque occurrat, id. Fin. 4, 17, 47: ne quid honestum occurreret, Tac. Agr. 2.— With inf.: occurrit et aliqua dicere de magicis (herbis), it seems proper, Plin. 24, 17, 99, § 156.—
    • D To reach, attain (eccl. Lat.): donec occurramus in unitatem fidei, Vulg. Eph. 4, 13: si quo modo occurram ad resurrectionem, id. Phil. 3, 11.

Saved

Recent