occursio
occursĭo, ōnis, f. [occurro],
- a meeting, a visit (post-Aug.): a fraternis occursionibus (al. occursibus), Sen. Cons. ad Marc. 18, 2 Grut. (Haase, occursibus); Sid. Ep. 7, 10; Sulp.Sev. Dial. 1, 21.
occursio, ōnis, f. (occurro), a) die Begegnung, der Besuch, Sidon. epist. 7, 10, 1. – b) der Anfall, die Anfechtung, occursiones passionum corporis, Augustin. de mus. 6, 32: sine ullis fortunae occursionibus, Sen. ep. 67, 14. – ➳ Sen. ad Marc. 18, 2 u. Sulp. Sev. dial. 1, 21, 3 jetzt occursibus.
rex ‥ per Angliam procedere ‥ cum festiva ~one recipi
alii ferocem hostium non ferentes ~onem ‥ inglorii recesserunt
occursĭō, ōnis, f. (occurro), action de se présenter (à qqn), rencontre, visite : Sid. Ep. 7, 10 || pl., choc, attaque : *Sen. Ep. 67, 14.