occursor
occursor, ōris, m. [occurro],
- a meeter (late Lat.), Aug. Music. 6, 6.
occursor, ōris, m. = qui occurrit, v. Zahlen, Augustin. de music. 6, 6. § 16 u. 6, 9, 24.
te in nostris principiis ~orem poscimus ‥ sc. ut ignorantiae parcas, errori indulgeas
sapiens igitur est qui ‥ novit ‥ proportiones in numeris sonantibus effectas ut progressores et ~ores anime illabantur et ex incommensuratione omnia redeunt [? l. redeant ] ad propriam commensurationem
occursŏr, ōris, m. , celui qui vient à la rencontre : Aug. Mus. 6, 6, 16.