patricius
patricius, of fatherly dignity, of senatorial rank, of the patricians, patrician, noble
Could not find Patriciae in Logeion dictionaries.
Patriciae Adjective: feminine vocative plural, Adjective: feminine nominative plural, Adjective: feminine dative singular, Adjective: feminine genitive singular of patricius
pā̆trĭcĭus (pā̆trĭtĭus, Aug. Mon. Ancyr.), a, um, adj. [patres],
- of the rank or dignity of the patres; belonging to the patricians, patrician, noble (cf. nobilis): patricii pueri, Plaut. Capt. 5, 4, 5 (1002): familia, Cic. Leg. 2, 3, 6; Vell. 2, 59, 2: gens, Juv. 10, 332: sanguis, Pers. 1, 61: ostrum, Stat. S. 1, 4, 97: Patricius Vicus Romae dictus eo, quod ibi patricii habitaverunt (the mod. Via Urbana), Fest. p. 221 Müll.—
- II Subst.: pā̆trĭcĭus, i (usu. plur., pā̆trĭcĭi, ōrum), m., a patrician, a member of the Roman nobility, divided into patricii majorum and minorum gentium (of the older and younger families): olim patricii dicebant, plebiscitis se non teneri, Gai. Inst. 1, 3: patres ab honore, patriciique progenies eorum appellati, Liv. 1, 8 fin.: patricios Cincius ait appellari solitos, qui nunc ingenui vocentur, Fest. p. 241 Müll.; Cic. Caecin. 35, 101: patricii minorum gentium, id. Fam. 9, 21, 2: (Sulla) primus e patriciis Corneliis igni voluit cremari, of the Cornelian patricians, id. Leg. 2, 22, 57: exire e patriciis, to pass, by adoption, into a plebeian family, id. Dom. 14, 37; Juv. 8, 190; 1, 24.—In sing.: nisi qui patricius sit, Cic. Mur. 7, 15; id. Brut. 16, 62.—
- B From the time of the emperor Constantine, patricius became the title of a person high in office at court, Inscr. Grut. 1076, 2; Sid. 2, 90.
patricius, a, um (patres, s. paterno. II, D, b), patrizisch (adelig), I) adi.: pueri, Plaut.: homo, ein Patrizier, Salv.: gens, Iuven.: familia, Cic. u. Vell. – II) subst., patricius, der Patrizier, Plur. patricii, die Patrizier (eingeteilt in patricii maiorum u. minorum gentium, Patrizier aus den älteren und jüngeren Geschlechtern), u. patricia, die Patrizierin, cur non sancitis, ne vicinus patricio sit plebeius? Liv.: quid enim in re est aliud, si plebeiam patricius duxerit, si patriciam plebsius? Liv.: si hoc tibi sumis, nisi qui patricius sit, neminem bono esse genere natum, Cic.: fuerunt patricii minorum gentium, quorum princeps etc., Cic.: primus e patriciis Corneliis, Cic.: e patriciis exire, aus einer patrizischen Familie in eine plebejische durch Adoption übergehen, Cic. – ➳ Von des Kaisers Konstantins Zeiten an war patricius nur noch ein sehr hoher Ehrentitel u. Rang.
~ius, de patris genere natus
ignobilis est, sed nec Petrus ~ius extitit aut alicubi de claritate sanguinis gloriatur
consentiente ‥ rege Merciorum ‥ ceteris ~ia potestate praedictis corroborantibus
Valentinianus ab Aetii ~ii, quem occiderat, satellitibus interimitur
~ii, senatores
imperatori ‥ occurrerunt Romani ~ii cum aureo circulo quem imposuerunt imperatori in capite et per eum dederunt sibi patriciatum Romane urbis
apud gentiles seculares erant he persone: monarcha, sc. imperator Romanus, ~ii qui et senatores dicebantur
Phocas imperator Heraclii, Africe ~ii, jussu peremptus est
edito aulae fastigio spreto, quo ~ii ac praetores potiuntur
ego ‥ rex Cantuariorum ‥ una cum consensu meorum ~iorum
a rege Francorum Hloduio vel ~io Ercunualdo honorifice susceptus
Elfwaldus rex, conjuratione facta ab ejus ~io Sicgan nomine, ‥ occisus est
ergo, rex, arma depone, sicque cum ~iis ingredere
Cantuariensi archiepiscopo, qui ‥ regis ~ius solebat ‥ nominari, ‥ invidentes
Carolo ‥ filio nostro ~io, ut eum conpescat, suadentes ‥ scripsimus(
Karolus, rex Francorum et ~ius Romanorum ‥ concilia celebrari edicit
Leo III ‥ per ~ium Romanorum factus est papa
Carolus imperatoris et augusti in templo beati Petri nomen accepit, quum ante ~ius diceretur
nobilium primicerio, patrie ~io ‥ regi Nicolao
ego Sigha ~ius signo sanctae crucis ‥ subscripsi(
ego dux et ~ius gentis Merciorum cum licentia ‥ Aelfredi regis
~ius consul Fabius quaestor Ethelwerdus Mahtildi consobrinae
omnium praepotentissimus ~ius, duxque Dacorum praecellentissimus Rollo
juraverunt ‥ ~io Rolloni vitam suam
Osberto ~io Mertiorum
S. ~ius erat in illo tempore captivus apud Scottos
locum habitationis suae Glestoniam delegissent ‥ ~ii religiosa veneratione,
ego ~ius humilis servunculus Dei
S. ~ius ad Dominum migratur
~io Langdale [lego ] ‥ v marcas
~ii filii Mirielde
memoriale super visitacione ‥ de Purgatorio Sancti ~ii in insula Hibernie
1 pătrĭcĭus, (8) a, um (patres), de patricien : Pl. Capt. 1002 ; Cic. Leg. 2, 6 ; Sest. 77 ; Cat. 3, 22 || subst. m. , v. patricii.
- 1. patriciër; plur. adelstand, patriciaat; ➤ exire e -is (door adoptie) uit de patriciërstand treden; patricii maiorum (minorum) gentium patriciërs uit de voorname (minder voorname) geslachten;
- 2. (Laatl.) hoge eretitel.
Ἐν τοῖς Πατρικίοις σὺν ἐκείνῳ καταλεγόμενον οἱ δὴ τὰς ἀρχὰς ἀναβεβήκασι πάσας.Procopius lib. 1. de Bello Vandal.
Patriciis, qui primi post Cæsares in Imperiis fuisse videntur.Patriciatus dignitatis formulam descripsit Senator lib. 5. Epist. 2. ex qua observare est
uni tantum cedere fulgori, hoc est, Consulatui, atque
Mox ut datus fuerit hic honor in vitæ tempus reliquum homini fit coævus, etc.Atque id forte causæ est quod
Patriciatusdignitas cum alia persæpe dignitate copulata legatur, cum hæc perpetua esset, altera vero temporaria. Sed id obtinuisse apud Gothos tantum volunt alii : cum in Synodo Chalcedonensi Act. 1. initio, et in Cod. Theod.
Expatriciuslegatur. Cum vero plures interdum essent hac dignitate conspicui, qui ante alios eam obtinuerat,
Primus Patriciorumdicebatur, ut Aspar apud Marcellinum Comitem.
Patricii dignitas taliter disponenda est, quatenus illa non vili personæ, nec alicui concedatur ignoto. Sit enim valde notus Imperatori, sit fidelis et prudens, non elatus. Protospatharius veniens ante Imperatorem, osculetur suum humerum, et dicat : Maxime Imperatorum, adest quem vocasti. Tunc stet ad sinistram Imperatoris illius Hyparchus, quem nos dicimus Præfectum, et dicat ei Imperator, Cum Protospathario futurum Patricium adducito. Dum autem venerit Patricius, in primis osculetur pedes Imperatoris, deinde genu, ad extremum osculetur ipsum : tunc osculetur omnes Romanos circumstantes, et dicant omnes, Beneveniatis : Nobis nimium laboriosum esse videtur concessum nobis a Deo ministerium solum procurare : quocirca te nobis adjutorem facimus, et hunc honorem tibi concedimus, ut Ecclesiis Dei et pauperibus legem facias, et inde apud altissimum Judicem rationem reddas. Tunc induat eum Imperator mantum, et ponat ei in dextro indice annulum, et det ei bombacinum propria manu scriptum, ubi taliter contineatur scriptum : Esto Patricius, misericors, et justus. Tunc ponat ei in caput aureum circulum, et dimittat.
Protospathariuset
Hyparchusin hac Patricii constituendi forma nominati, satis arguunt id potissimum spectare Patricios qui ab Imperatoribus Constantinopolitanis constituebantur, maximeque, ni fallor, Patricios Italiæ, vel Siciliæ. Nam
Patriciosetiam peculiari nomenclatura appellabant, Siciliæ et Longobardiæ Præfectos, Constantinopoli ab Augustis submissos : cum in Italiam potissimum soli fere Patricii mitti solerent. Malchus Rhetor pag. 93. ait Augustum Orestis filium orasse Zenonem Imper. ut Odoachrum Patriciatus dignitate ornaret, et Italicam diœcesim ei regendam committeret. Constantinus vero Porphyrogenit. de Administ. Imp. cap. 27. scribit translata Constantinopolim Imperii sede, missos inde Patricios duos, qui utramque provinciam regerent, quorum, inquit, alter Siciliæ, Calabriæ, Neapoli, et Amalphiæ præerat : alter vero Benevento, Capuæ, Papiæ, et reliquis urbibus quæ Byzantinis Augustis parebant : quod intelligendum, maxime post occupatas plerasque Italiæ provincias a Gothis, Longobardis, et Saracenis. Hinc
Patricios Siciliæ, id est, Præfectos, legimus in Codice Carolino Epist. 73. 88.
Patricium Panormitanum, apud Gregorium M. lib. 10.
Patricios Italiæ, locis indicatis in voce Catapanus ;
Patricium Africæ, apud eumdem Gregorium eodem lib. Epist. 43. et Victorem Tunnensem. Ita etiam Damianum quemdam
Patricium Seleuciæ, id est Præfectum, nominat Codinus in Originib. edit. Meursii pag. 75. ut
Patricios LazicæCedrenus pag. 443. et Anastasius in Collectaneis pag. 254.
Patricium Alanorum, idem Anastasius pag. 255.
Patricium Armeniorum, Theophanes pag. 286. De ejusmodi patriciis, ac præsertim Italiæ, intelligendus Diurnus Romanus cap. 1. tit. 3.
Patricii Romanorum, quam
PræfectiRomanæ urbis : quam quidem dignitatem, postquam sese a Græcanici Imperii jugo subduxere, Longobardis etiam devictis et superactis, Pipino primum, deinde Carolo Magno et Carolomanno Romani ipsi adscripsere, ut colligere est ex Anastasio in Vita Stephani IV. Papæ :
Itaque in exordio ordinationis suæ, quo isdem sanctissimus Præsul Pontificatus apicem assumpsit, direxit Franciæ partibus ad excellentissimos viros Pipinum, Carolum, et Carolomannum Reges Francorum, et Patricios Romanorum, etc.Exstant ejusdem Stephani et Pauli Summorum Pontificum Epistolæ in Codice Carolino 1. 4. 7. 8. 9. 41. 42. 45. 47. etc. inscriptæ
Dominis excellentissimis Pippino, Carolo, et Carolomanno Regibus, et nostris Romanorum Patriciis.Habentur complures aliæ in eodem Codice ab iisdem Pontificibus,
Pippino Regi Francorum, et Patricio Romanorumscriptæ, ut Adriani ad Carolum M. quarum pleræque, post devictos et exactos Longobardos, exaratæ,
Carolo Regi Francorum et Longobardorum, atque Patricio Romanoruminscribuntur :
ablato Patricii nomine, Imperator et Augustus appellatus est, ut habent Annales Francor. ann. 801. Atque abstinuere deinceps hocce titulo gentis Francicæ Augusti, ut qui Imperatoriæ dignitatis longe eminentiori obscuraretur, eoque ipso Romæ imperarent ; tametsi in aliquot veteribus Tabulis sub eodem Carolo tum Imper. in adscriptis annis,
Rex Longobardorum et Patricius Romanorumadhuc indigitetur, apud Mabillonium tom. 5. Vitar. SS. Ord. S. Benedicti pag. 88. 89. Quippe Patriciatus
Romanorumintelligendus proprie de urbis Romæ, vel etiam Italiæ præfectura, quæ a Patriciis, uti diximus, regi solebat, quæ est etiam sententia Nicolai Alemanni in Dissert. de Lateranensibus Parietinis cap. 11. Non mirum igitur, si Carolus Imperator factus a Patricii titulo abstinuit, cum Patriciatus dignitas fuerit Imperatoriæ subdita : non quod idem Carolus Imperatori Constantinopolitano, ea ultro accepta, sese ei obnoxium reddiderit, cum contra, Summo Pontifice id enixius postulante, hanc arripuerit, ut et Romam et Italicas provincias, cum adversus Græcos, quibus Romana tum Ecclesia secesserat, tum etiam Longobardos, qui eam acrius infestabant, tutaretur, idque obiret muneris quod ipsi Italiæ Patricii seu Præfecti, qui ab Imperatore Constantinopolitano mittebantur.
Patriciatum Caroli, a
Patriciatu Beati Petridistinguit exerte Hadrianus PP. in Codice Carolino Epist. 85. ita ut
Patriciatus Carolifuerit urbis Romæ et Romanorum præfectura, vel etiam dominium
Patriciatusvero
B. Petri, id quod
Ecclesiæ Romanæ Patrimoniumvulgo vocamus, ex Pipini et ejusd. Caroli liberalitatibus conflatum. Sic autem Summus Pontifex :
Tamen fidelissimi vestri præfati Missi viderunt ipsos Ravennianos, quos vobis præsentaverunt, qualiter nobis in superbia extiterunt : sed quæsumus vestram Regalem Potentiam, nullam novitatem in holocaustum, quod Beato Petro, sanctæ recordationis genitor vester obtulit, et vestra Excellentia amplius confirmavit, imponere satagat, quia, ut fati estis, honor Patriciatus vestri a nobis irrefragabiliter conservatur, etiam et plus amplius honorifice honoratur : simili modo ipse Patriciatus Beati Petri, fautoris vestri, tam a sanctæ recordationis Domno Pippino, magno Rege, genitore vestro, in scriptis in integro concessus, et a vobis amplius confirmatus, irrefragabili jure permaneat.
Patricios Romanorumdictos primitus Imperatores, quos postea
Romanorum Regesappellavere, Imperatores nempe Principum consensu et electione ad supremum istud fastigium eductos, qui
Regumprimo, tum corona ac diademate donati,
Imperatorumtitulos sibi adrogabant : quod vel inde eliciunt, quod Carolo M. in Imperatorem coronato a Leone Papa 1. Patricii Romanorum in eo titulus cessarit. Improbat id Gretzerus lib. 3. Comment. in Codinum cap. 17. hac potissimum ratione, quod hac dignitate donati fuerint Pipinus et Carolomannus, qui Imperatoriam nunquam adepti sint : quamquam non desunt, atque in iis Lalandius, qui nescio quo argumento aliam fuisse in Pipino et Carolomanno, aliam in Carolo M. Patricii dignitatem contendunt, quod sane ægre ii possent firmare. Hadrianus Valesius lib. 6. rerum Francicarum eosdem censet
Patricios Romanorum, et
Patricios urbis Romæ, quos
Senatoresinferior ætas appellavit, qui eadem qua olim Consules dignitate fungebantur.
Patricii Romædignitas, a præfectura urbis et circumjacentium regionum, quam ultro Pipino, Carolomanno, et Carolo Magno concessere Romani, ut essent qui eos regerent et tutarentur : unde
Patriciiet
Defensores Romanorumii conjunctim valgo appellati. Annales Francor. Metenses ann. 773 :
Ibi venit ad eum Missus D. Adriani Papæ nomine Petrus, obnixe postulans, ut ad defendendam Ecclesiam Romanam festinaret, et ut populum Romanum de manibus superbi Regis Desiderii liberaret : adjungens, quod ipse legitimus tutor et defensor esset ipsius Ecclesiæ, quoniam illud prædecessor suus sanctæ memoriæ Stephanus Papa unctione sacra liniens, in Regem ac Patricium Romanorum ordinavit.In Capitulari 1. ann. 769. et Aquisgr. ann. 789. Carolus M. inscribitur
Rex, regnique Francorum rector, et devotus S. Ecclesiæ defensor atque adjutor in omnibus Apostolicæ Sedis.Hugo Flaviniac. in Chron. pag. 223 :
Non debere Regem Imperatoris filium, qui non sine causa gladium portaret, qui Romanæ reipublicæ Patricius, tutor, et defensor esse deberet, tantam pati Ecclesiæ Dei conculcationem, etc.Neque alia videtur esse sententia Nicolai Alemanni in Dissertat. de Lateranensibus
Italiam totam semper habuisse imperatorios procuratores, rectores, Patricios, exarchos, et duces qui imperatoria jura et reipublicæ potentissime possidentes defenderent, dominiumque Italicum obtinerent, usque ad tempora Pipini Regis Francorum, quem Stephanus Papa II. apud Parisium coronavit et unxit cum duobus filiis suis circa annum Dominicæ Incarnationisdccliv .
Patriciatus dignitatem, ac ordinationem Apostolicæ Sedis, et investituram Episcoporum concessisse. Idne verum sit, non disquiro : id constat eamdem Patricii non omnino extinctam dignitatem cum Carolo M. Siquidem prostat Epistola Paschalis Papæ apud Mabillonium tom. 6. Vitar. SS. Ordin. S. Benedicti pag. 567. quæ sic clauditur :
Data per manum Georgii Bibliothecarii S. Sedis Apost. nonis Decemb. imperante D. nostro piissimo Principe Augusto Ludovico a Deo coronato, magno et pio Imperatore, anno quarto, et Patriciatus ejus tertio.Id præterea colligitur ex iis, quæ scribit Adrianus II. PP. in Epist. 34. ad Carolum Calvum Regem :
Te optamus omnis clerus et plebs, et nobilitas totius orbis et urbis, non solum ducem et Regem, Patricium et Imperatorem, sed in præsenti Ecclesia defensorem, et in æterna cum omnibus Sanctis participem fore.Præterea cum hanc ambierint postmodum Germanici Imperatores, et peculiaribus ipsius dignitatis insignibus interdum ii donati legantur, ut ex sequentibus facile erit colligere.
Rex Francorum et Longobardorum, ac Patricius Romanorum.
Romæ Nicolao PP. defuncto Romani coronam et alia munera Henrico Regi transmiserunt, eumque pro eligendo Summo Pontifice interpellaverunt. Qui ad se convocatis omnibus Italiæ Episcopis, generalique conventu Basileæ habito, eidem imposita corona, Patricius Romanorum appellatus est.Concilium Osboriense ann. 1062. ubi Regius Advocatus :
Hoc negare non potes quod pater domini mei Regis piæ memoriæ Henricus (III.) Imperator, factus est Patricius Romanorum, a quibus accepit in electione super ordinando Pontifice principatum.Ipse Henricus III. in Bullario Casinensi tom. 2. pag. 11 :
Ego Henricus Dei gratia Romanorum Imperator et Patricius, dum adhuc regni et coronæ de statu incertus hinc inde anxius volutabar, etc.
Bambergensis Episcopus de gente Saxonum Papa Romanus eligitur, eique Clemens nomen imponitur ; ob hujusmodi res tam prospere, tam canonice gestas, eidem Henrico Patriciatus honorem Romani tribuunt : eumque præter imperii coronam auream, torque uti decernunt.Albericus et Matth. Paris. ann. 1084 :
Henricus Rex Patricius Romanorumconstituitur, et a Clemente Papa in Imperatorem benedicitur.
Imperatori autem exeunti de camera, et suis regalibus exuto,(post ejus coronationem) occurrerunt Romani Patricii, cum aureo circulo, quem imposuerunt Imperatori in capite, et per eum dederunt sibi summum Patriciatum Romanæ urbis, communi consensu, et volenti animo.
Ipse vero coronam Patriciatus accepturus in civitate remansit.
Hoc anno Dominus Odo venerabilis multorum Monasteriorum restaurator, cum multum laborasset in componenda pace, inter Hugonem Regem Italiæ et Albericum Patricium Romanorum, obiit Turonis.Helinandus in Chronico ann. 999 :
In Italia Crescens Patriciatu Romanorum arrepto contra Ottonem Imperatorem rebellat.Idem ann. 1001 :
Otto Imperator Romæ Crescentem Patricium aggreditur. Victus Crescens, etc. ex fuga retractus capitur, vilique jumento averse impositus circumducitur, etc.Romualdus Salernitanus Archiep. in Chron. MS. ann. 998. de Silvestro PP. :
Hic autem mortuo Alberico, qui Patriciatus sibi nomen vindicaverat, a Crescentio Numentano, qui Patricius dicebatur, Papa ordinatus est.Vide Vincentium Belvac. lib. 24. cap. 108. Scribit Otto Frisingensis lib. 7. Chr. cap. 31. et 34. ex Epistola Lucii Papæ ad Conradum Imper. Romanos tumultuantes,
Senatoribus quos ante instituerant, Patricium adjecisse, atque ad hanc dignitatem Jordanem Petri Leonis filium eligentes, omnia ei tanquam Principi subjecisse,Præfecturæ dignitate abolita : sed Eugenio III. Pontificatum excipiente, pacem cum Romanis compositam, ea conditione
ut Patriciatus dignitatem exfestucarent, et Præfectum in pristinam dignitatem reciperent, Senatores vero ex ejus auctoritate tenerent ;quod actum ait sub annum 1145. Id ipsum ex Alberico habet Magnum Chronicon Belgicum, in quo restituendum ann. 1146. pro 1144. ex Ottone. Romualdus Salernitanus in Chronico MS. eodem an. :
Non multo autem post populus Romanus contra voluntatem ejusdem Papæ Jordanum filium Petri Leonis Patricium promovit, et Senatores de novo in urbe creavit.
Imperialis Patricius, et ad ann. 959. Manso
Imperialisitidem
Patricius et Antipatus. Ibidem in quodam Instrumento legitur :
Temporibus dom. Johannis gloriosi Ducis et Imperialis Patricii, Antipati et Vestis.Vide Brencmanni Dissertat. de Republ. Amalphit. pag. 23.
Patriciidignitas in Francia etiam obtinuit, eodem fere quo apud Byzantinos gradu, cum post Regem proxima fuerit. Lex Ripuar. tit. 50. § 1 :
Si quis testes ad mallum ante Centenarium, vel Comitem seu ante Ducem, Patricium vel Regem necesse habuerit, ut donent testimonium, etc.Ubi
PatriciusDuci præponitur, ut etiam apud Marculfum lib. 1. form. 8 :
Ideo tibi actionem Comitatus, Ducatus, Patriciatus in pago illo, quem antecessor tuus ille usque nunc visus est egisse, tibiEx quibus primum eruimusad agendum regendumque commisimus, ita ut semper extra regimen nostrum fidem inlibatam custodias, et omnes populi ibidem commanentes, tam Franci, Romani, Burgundiones, vel reliquæ nationes sub tuo regimine ac gubernatione degant, etc.
Patricios, perinde ac Duces et Comites, provincias rexisse, et populis jus dixisse, suosque habuisse districtus, quos
Patriciatus terminosvocat Fredegarius in Chron. cap. 90. Deinde quod
Burgundionestertio loco, ut
Patriciatus, locentur, satis indicari
Patricios, præsertim Burgundiones spectasse ; cum in Burgundionum regno maxima ac suprema post regem exstiterit dignitas, alia tamen a dignitate
Majoris-domus, licet summa parque fuerit utriusque potentia et auctoritas, dispari tamen nomine. Quanquam Patricios domui etiam regiæ præfuisse videatur indicare Cyprianus in Vita S. Cæsarii Arelatensis :
Partherius Patricius, qui cæteris servis præfectus, apud Dominum suum præcipuum gratiæ locum obtinebat, etc.
Patriciorumservatam in Burgundiæ, atque adeo Provinciæ, Regno dignitatem, eique attributam rerum administrationem, quod Gothorum in Italia Reges, qui huic parti Galliarum, inclinante Romanorum in Italia et in Galliis potestate, imperabant, hanc regendam committerent viris illustribus qui Patricii dignitatem obtinebant : qua certe donatus legitur Petrus Marcellinus Felix Liberius Præfectus Prætorio Galliarum, qui Concilio Arausicano ann. 529. interfuit, sub Theodorico II. Gothorum in Italia Rege, a quo restaurata fuerat præfectura in Galliis anno 511. quæ dominantibus Wisigothis desierat, ut observat vir doctissimus Ægidius Lacarrius in Historia Galliarum sub Præfectis Prætorio. Sed et ante hæc tempora Romanos Augustos viros illustres dignitate Patricios in Gallias, qui eas regerent, misisse satis convincunt quæ de Aetio, Ægidio, et aliis Patriciis, habent Scriptores Francici.
Patricios Galliæ, vel
Galliarum, Burgundiæ, vel
Massiliæsese inscripsisse, quod regni Burgundiæ urbs præcipua esset, atque in ea degerent regni Burgundiæ Reges, ut et Præfecti. Unde Fortunatus de Bodegisilo Duce lib. 7. Poem. 5 :
Exercitus etiam ductasse Patricios Francicos, testantur passim historici, ex quibus eorum qui hac in Galliis, seu potius in Burgundico regno functi sunt dignitate, sequentem seriem eruimus, omissis cæteroquin Galliarum Patriciis a Romanis Imperatoribus subinde submissis. Ac primus quidem occurrit.Massiliæ Ductor felicia vota dedisti, Rectoremque suum laude perenne refert.
Patricius Provinciædicitur Paulo Warnefrido lib. 3. cap. 3. huic successit
Mummolus, de quo agunt Greg. Turon. lib. 4. Hist. cap. 36. 37. 39. 40. lib. 7. cap. 34. 36. etc. Fredegarius, Aimoin. Hermannus ann. 576. 579. 584. 585. Paulus Warnefrid. lib. 3. cap. 3. Vita S. Quintidii Episcopi Vasion. num. 7.
Ægila, Patricius anno 24. Guntranni, et ann. 7. Theuderici. Chron. Fredegar. cap. 2. 21.
Massiliensemvocat Fortunatus lib. 6. Poemat. 11. De eo etiam Poem. 12. ubi, ut hoc obiter moneam, sub finem, pro
sedis aplaudo, Codex S. Germani Parisiens. Longobardicis literis exaratus præfert,
Sede sapaudo. Ejusdem Dinamii, et Eucheriæ conjugis habetur Epitaphium in tom. 1. Hist. Franc. pag. 519. Exstat Vita S. Maximi Episcopi Regiensis, scripta ab eodem Dinamio Patricio, in Chronologia Lerinensi.
Asclipiadusdicitur in Decretione Childeberti Regis ann. 595. cap. 14.
Quintrio Dux Campaniensisappellatur a Fredegario in Chronico cap. 14. et 18. quo occiso, Brunechilde instigante, anno 3. Theodeberti
Patriciiex Charta Theuderici Reg. ann. 678. ibid. pag. 8.
in fascibus Patriciatum Massiliæ rexisse, Childeberto II. regnante, dicitur in Vita S. Leodgarii cap. 5. et in Vita S. Præjecti n. 10. 12. Exhinc Patricii Provinciæ aliquot alii occurrunt usque ad tempora Caroli M. in veteri Charta quam descripsere Sammarthani in Episc. Massiliensibus n. 14. scilicet
Sulpitiaejus uxor nominatur.
Abbo Patricius, qui sub Theoderico Franciæ Rege vixit, et Monasterium Novalicense construxisse dicitur in ejus Testamento, in quo etiam
Et colonica in ipso pago(Viennensi) ... quem incontra Ardulfo per judicio Agnarico Patricio evindicavimus.
Præfectus Massiliæ primæ Provinciæfuit, ut est in ejus Vita. Sed an
Patriciidignitatem gesserit, incertum. Vide tom. 1. Hist. Franc. pag. 862. et Diurnum Romanum cap. 6. tit. 7.
Justus Patricius vestris majoribus et minoribus apparentes, veritatem ore et opere proferentes, etc.
Patriciititulum Erchinoaldo Majoridomus Franciæ tribuunt Beda lib. 3. Hist. cap. 19. et Chronicon Fontanellense cap. 1. n. 5. 6. 8.
Patriciumsese indigitat Richardus
Qui nuncupor Richardus, felicissimi Comitis filius, dicorque gratia summæ individuæque Trinitatis deificæ Normannorum, licet indignus, Dux et Patricius.Hocce etiam Patricii titulo non semel donatur a Dudone de Moribus Norman. :
Hic Comes, Dux Patriciusque summus.Et infra :
Infra :Patrici Richarde, Comes, Dux, Marchio, Princeps.
Plaudebant omnes... qui illis Patricium et Ducem tantorum bonorum incrementis largitus est cluentem.Unde firmari posset eorum sententia, qui
Pares Franciæa Patriciis Francicis deducunt, nisi aliunde constaret vocis origo. Vide
Par Franciæ.
Patriciossuos habuere etiam Reges Anglo-Saxonum. Charta Inæ Regis tom. 1. Monastici Anglic. pag. 13 :
Pro ampliori firmitatis testamento Principes et Senatores, Judices et Patricios subscribere fecimus.Charta Athelredi Regis ibidem pag. 51 :
Quapropter ego Athelredus Rex Merciorum rogatus a Patricio meo, et propinquo Coenfrido, etc.qui in subscriptione
Comesindigitatur. Aliam Offæ Regis Merciorum subscripsit statim post Episcopos, et ante
Principeset
Duces, Brordanus, in Additamentis ad Matth. Paris pag. 155. In Concilio Calchutensi sub eodem Offa ann. 787. subscribitPatricius
Goscha Patricius. Unde colligitur præcipuam fuisse in hoc regno dignitatem. Apud Simeonem Dunelmensem ann. 780. mentio fit
Bearn Patricii Elfwadi, Regis. Anno 786.
Sicgan Patriciiejusdem Elfwadi, a quo Rex ipse interfectus est ann. 793. ut narrat idem scriptor, quo loco
SicganDucis titulo donatur. Idem denique ut et Hovedenus, meminit anno 796.
Osbaldi Patricii, qui Ethelredo Regi occiso in Regnum est suffectus, ut et Alcuinus in inscriptione Epistolæ 29.
Patricia, apud Gregorium M. in Epistolis. Anonymus Barensis in Chron. ann. 1024 :
Barcavit Bugiano in Corbatia cum Barenses, et comprehendit ipsam Patricissa uxor Cosmizi, et adduxit illam in Bari.
Aiunt Bastinum quemdam olim fuisse (tempus aliter non designant) corpore et animo validum, qui septem filias habuit, et eas totidem viris elocavit ; sed cum lege, quoniam ipse virilis sexus liberos non haberet, hæ nobilitatis suæ jus tenerent et diffunderent, atque ex iis nati tales censerentur. Sive res fuit, sive inventiuncula est, non tamen absona a vero et more.Plura vide in notis Miræi ad hunc locum.
Declaro ego Waimarius princeps et imperialis Patricius, quia concessum est mihi a sanctissimis et piissimis imperatoribus Leone et Alexandro per berbum et firmissimum præceptum bulla aurea sigillatum, integram sortem Benebentanæ probinciæ, sicut divisum est inter Sichenolfum et Radelchisum principem, ut licere me exinde facere omnia, quod voluero, sicutantecessores mei omnes principes fecerunt.
Major domus. Chron. Asserii Menev. ex Cod. reg. 6236 :
Dimissis ordinate omnibus, navigavit(Furseus) Galliam : ibique a rege Francorum Lothario vel Patricio Erconpaldo honorifice susceptus, monasterium construxit in loco Latiniaco nominato ; ac non multo post infirmitate correptus, diem clausit ultimum. Cujus corpus idem Erconpaldus Patricius accipiens, etc.
Patriciicaput ornabatur. Benzo in Panegyr. Henr. IV. apud Menck. tom. 1. Script. rer. Germ. lib. 1. cap. 9 :
Cum viridissima chlamyde, cum nivea mitra, cui superimponit Patricialem circulum.
patricius
adj.
- pater, of fatherly dignity, of senatorial rank, of the patricians, patrician, noble: gens, S.: nisi qui patricius sit.—As substm. and fa patrician, nobleman, noble lady, C., L.— Plur, the patricians, nobility: patres ab honore, patriciique progenies eorum appellati, L.: exire e patriciis, to be adopted into a plebeian family.
-
…suas finisque defendent ; gladiatores, quam sibi ille manum certissimam fore putavit, quamquam animo meliore sunt quam pars patriciorum, potestate tamen nostra continebuntur. Q. Metellus quem ego hoc prospiciens in agrum Gallicum Picenumque praemisi aut opprimet…
Cicero, in Catilinam
-
…locum postquam demissus est Lentulus, vindices rerum capitalium, quibus praeceptum erat, laqueo gulam fregere. Ita ille patricius ex gente clarissuma Corneliorum, qui consulare imperium Romae habuerat, dignum moribus factisque suis exitium vitae invenit. De…
Sallust, Catilina
-
…ortum, ita se ab adulescentia vitam instituisse, ut omnia bona in spe haberet ; ne existumarent sibi, patricio homini, cuius ipsius atque maiorum pluruma beneficia in plebem Romanam essent, perdita re publica opus esse, cum…
Sallust, Catilina
-
…sibi velle adoptare ; id autem scire et videre omnis, non ut ille filius instituatur, sed ut e patriciis exeat ; et ; tribunus plebis fieri possit, idcirco adoptari neque id obscure ; nam adoptatum emancipari…
Cicero, de Domo sua
-
…, nec ex parte dimidia reliquos sacerdotes neque auctores centuriatorum et curiatorum comitiorum, auspiciaque populi Romani, si magistratus patricii creati non sint, intereant necesse est, cum interrex nullus sit, quod et ipsum patricium esse et a…
Cicero, de Domo sua
-
…Quid qua de re inter Marcellos et Claudios patricios centumviri iudicarunt, cum Marcelli ab liberti filio stirpe, Claudii patricii eiusdem hominis hereditatem gente ad se redisse dicerent, nonne in ea causa fuit oratoribus de toto stirpis et gentilitatis…
Cicero, de Oratore
-
…veteresque civis. neque enim ratio adferri potest cur, si cuiquam novo civi potuerit adimi civitas, non omnibus patriciis, omnibus antiquissimis civibus possit. nam ad hanc quidem causam nihil hoc pertinuisse primum ex eo intellegi potest quod…
Cicero, Pro Caecina
-
…dixi esse nobis laborandum, quod nihilo magis ei liciturum esset plebeio rem publicam perdere quam similibus eius me consule patriciis esset licitum. iam cum se ille septimo die venisse a freto neque sibi obviam quemquam prodire potuisse et noctu…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…Cursor, homo valde honoratus ; deinde L. Masso aedilicius ; inde multi Massones. quorum quidem tu omnium patriciorum imagines habeas volo. deinde Carbones et Turdi insequuntur. hi plebeii fuerunt ; quos contemnas censeo ; nam praeter…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…, si magistratus patricii creati non sint, intereant necesse est, cum interrex nullus sit, quod et ipsum patricium esse et a patriciis prodi necesse est. dixi apud pontifices istam adoptionem nullo decreto huius conlegi probatam, contra…
Cicero, de Domo sua