Planesium
Plănēsĭum, (14) ĭī, n. , nom de femme d. Pl. Curc.
Planesteou. Inquisit. ann. 1268. ex sched. Pr.
Confrontabatur et confrontatur cum dente Planesii, et a dicto dente protendebatur et protenditur usque gresium.Ibidem :
Pascebat cum averi suo in Planes et inRursum :græso.
Pascebat oves.... usque ad S. Gabrielem per Planesium. Planece,eodem sensu, apud Guiart. ad ann. 1264 :
Sous Boniuant, en la Planece, Ou tant a armes et richece, Et ou l'en trait si druement, Est hydeus l'envaissement.