planetarius
plănētārĭus, ii, m. [planeta],
- an astrologer (eccl. Lat.): illos planetarios, quos mathematicos vocant, Aug. Conf. 4, 3 (al. planos).
planētārius, iī, m. (planetae), der Astrolog, Augustin. conf. 4, 3.
mathematici vel ~ii, dum professionis sue potentiam dilatare nituntur, in erroris et impietatis mendacia perniciosissime corruunt
ne ~iorum ‥ sequi videamur errorem
plănētārĭus, ĭī, m. (planetæ), astrologue : Aug. Conf. 4, 3.