praenavigo
Could not find Praenavigavimus in Logeion dictionaries.
Praenavigavimus Verb: perfect active indicative 1st plural of praenavigo
prae-nāvĭgo, āvi, 1, v. a. and n., to sail by or past any thing, to sail along (post-Aug.).
- I Lit., absol.: praenavigantes adulterae, Sen. Ep. 51, 12; Plin. 6, 23, 26, § 97.—With acc.: praenavigans litus, loca, Mel. 2, 3, 6; Val. Max. 1, 8, 9: oppida praenavigari tradunt, Plin. 6, 28, 32, § 146; cf. Mel. 2, 3, 6.—
- II Trop., to sail past, to hurry past a thing: praenavigamus vitam, pass, spend, Sen. Ep. 70, 1.
prae-nāvigo, āvī, ātum, āre, vorbei-, vorüberschiffen, -segeln, I) eig., absol., praenavigantes adulterae, Sen. ep. 51, 12: pr. triginta dierum spatio, Plin. 6, 97. – m. Acc., illa (loca), Mela 2, 3, 6 (2. § 45): litus, Val. Max. 1, 8, 9: stantem (villam), Sen. de ira 3, 21, 5: quidam et alia duo oppida longis intervallis Tigri praenavigari tradunt, Plin. 6, 146. – Plur. Partiz. subst., praenāvigantēs, ium, m., die Vorüberschiffenden, magno praenavigantium periculo, Sen. ad Marc. 18, 7. – II) bildl.: praenavigamus vitam, Sen. ep. 70, 2.
prænāvĭgō, (14) āvī, ātum, āre, ¶ 1 intr., naviguer devant : Sen. Ep. 51, 12 ; Plin. 6, 146 ¶ 2 tr., litus Mela 2, 45, côtoyer || [fig.] prænavigamus vitam Sen. Ep. 70, 1, nous côtoyons la vie || prænavigantes, ium, m. , les navigateurs qui passent : Sen. Marc. 18, 7.