praemortuus
praemortuus, prematurely dead
praemortŭus, a, um, Part. and P. a., from praemorior.
præmortŭus, a, um, part.-adj. de præmorior, déjà mort : Ov. Am. 3, 7, 65 || [fig.] épuisé, éteint : præmortui esse pudoris Liv. 3, 72, 5, avoir perdu toute pudeur.
prae-mortuus
adj.,
- prematurely dead: iacuere, velut praemortua, membra, O.—Fig.: praemortui esse pudoris, i. e. to have lost shame, L.