praenomino
praenōmĭno, no perf., ātum, 1, v. a. [praenomen],
- to give one the praenomen or title of, to name (very rare): Numerios praenominabant, Varr. ap. Non. 352, 29.—
- II To name in the first place (late Lat.): praenominatur caro, et postea deitas, Rustic. c. Aceph. p. 1236.
praenōmino, āre (praenomen), mit einem Vornamen belegen, -benennen, Varro bei Non. 352, 29. Varro fr. beim Auct. inc. de praenom. § 4.
See: praenominare
prænōmĭnō, āre, tr., donner le prénom de : Varr. d. Non. 352, 29 || -ātus, surnommé : S. Greg. Ep. 12, 8.