praenomen

prae-nōmen, ĭnis, n.

• Lit., the name which stood before the name of the gens, the first name, praenomen, usually abbreviated; thus, in M. Tullius Cicero, Marcus is the praenomen, as A. = Aulus, C. = Caius, Cn. = Cnaeus, etc.: Quintilius cum filio, cui Marco praenomen erat, Liv. 30, 18, 5: quod sine praenomine familiariter ad me epistulam misisti, Cic. Fam. 7, 32, 1: Quinte, puta, aut Publi (gaudent praenomine molles Auriculae), Hor. S. 2, 5, 32: praenominibus feminas esse appellatas testimonio sunt Caecilia et Tarracia, quae ambae Gaiae solitae sint appellari, pari modo Lucia et Titia, Fest. p. 224 Müll.: pueris non prius, quam togam virilem sumerent, puellis non antequam nuberent, praenomina imponi moris fuisse, Q. Scaev. ap. Auct. Epit. Nom. Rat., Huschke, Jurisp. ante-Just. p. 16 sq.—
• II Transf., in gen., an appellation or title placed before a person's name: praenomen Imperatoris, Suet. Caes. 76; id. Tib. 26; id. Claud. 12.

prae-nōmen, inis, n., I) der Vorname, der vor dem Geschlechtsnamen steht (wie M. Tullius Cicero, wo M. = Marcus der Vorname ist, der gewöhnlich abgekürzt wird), Quintilius cum filio, cui Marco praenomen erat, Liv.: sine praenomine ad me epistulam misisti, Cic.: duos eodem tempore fuisse et praenomine et nomine et cognomine Dolabellas, Ascon. in Cic. Scaur. 45. p. 23, 13 K. – II) übh., der Titel, der vor dem Namen steht, Imperatoris, Suet. Caes. 76, 1; Claud. 12, 1.

1 praenomen [CL] , name, added name or designation:: a title. b nickname. a Oda sc. archiepiscopus civitatis Cantie ‥ sic venerabilis vir grandaevus extitit apostolica dignitate ‥ ut honestatem suorum ~inum ejus decoraret vita Byrht. V. Osw. 401; nomen ‥ est quod dictum est, cognomen a cognacione, ~en ab officio, agnomen a loco ‥ ~en ‥ tum ab officio, ‥ inponitur Ps.-Gros. Gram. 37.  b sacerdos ‥ nomine Rannulfus, propter crudelitatem similem flammae comburenti ~ine Flambardus Anselm (Ep. 214) IV 112; ~en ‥ tum a figura, tum ab eventu inponitur Ps.-Gros. Gram. 37.

2 praenomen v. privatio

prænōmĕn, (12) ĭnis, n. , prénom : Cic. Fam. 7, 32, 1 || titre : prænomen imperatoris Suet. Tib. 26, titre dʼempereur.

praenomen , inis. n.
人名前之宇號。

Suggest a Translation
See an image

prae-nōmen inis, n

• the first name, praenomen, personal name (e. g. Marcus, usu. written M.): filius, cui Marco praenomen erat, L.: sine praenomine familiariter ad me epistulam misisti.

PRAENOMEN

PRAENO´MEN[NOMEN]

Praenōmen

See nomen.