praemoveo
prae -mŏvĕo, no perf., mōtum, 2, v. a.,
- to move beforehand, to stir greatly (post-class.), Cael. Aur. Tard. 1, 5: corpus, id. ib. 5, 7; 2, 1.
prae-moveo, (mōvī), mōtum, ēre, vorher bewegen, Cael. Aur. de morb. chron. 1, 5, 168 u.a.
See: praemovere
præmŏvĕō, mōtum, ēre, tr., mouvoir en avant : C. Aur. Chron. 1, 5, 168 || -motus C. Aur. Chron. 5, 7 ; 2, 1.