Salomon
Sălŏmon (Sŏlŏmon), ōnis, m., = Σαλωμών, Σαλομών, Σολομών [],
- Solomon, son of David, Prud. Hamart. 581; Juvenc. 2, 717; Alcim. 6, 387; Lact. 4, 16. —Hence,
- A Sălŏmōnĭus (Sŏlŏm-), a, um, adj., of or belonging to Solomon, Solomon’s: templum, Lact. 4, 13 fin.; also called saxa, Prud. Apoth. 512.—
- B Sălŏmōnĭăcus, a, um, adj. (poet.), of Solomon, Solomon’s: templum, Sid. poët. Ep. 4, 18; Ven. Carm. 1, 11, 1.
Salomōn, ōnis, Akk. ōnem u. ōna, m. (Σαλωμών, Σαλομών, Σολομών המלש, dah. auch Solomon geschr.), Solomon, Sohn Davids, Prud. ham. 579 u.a. Eccl.: Solomon bei Lact. 4, 8, 13 u.a. – Dav.: A) Salomōnius (Solomōnius), a, um, salomonisch, Eccl. – B) Salomōniacus, a, um ( Σαλομωνιακός), salomonisch, Eccl.
Sălŏmōn, ōnis, m. (Σαλομών), Salomon [fils de David, troisième roi des Juifs] : Bibl. || -ōnĭăcus, Sid. Ep. 4, 18 ; Fort. Carm. 1, 11, 1 et -ōnĭus, a, um, Lact. Inst. 4, 13, de Salomon.
Contulit ibidem cantharam exauratam unam, Salomonem unum, regnum aureum unum cum gemmis pretiosissimis, et vestem unam cum auro et gemmis albis, atque sermonum librum unum, gestarum librum unum, Evangeliorum librum unum cum Epistolis.Ubi tamen nescio an hoc loco
Salomonintelligatur liber Salomonis, ut
Regnum, liber Regnorum, seu Regum in veteri Testamento appellatur. Monasticum Anglic. tom. 1. pag. 210 :
Duas patenas argenteas, cum duobus urceolis pretiosissimis ex operibus Salomonis, et crusto aureo, columnis de liciis octoginta sedecim, etc.Charta Aldegastri, filii Sylonis Regis Ovetensis ann. 781. apud Sandovallium :
Quatuor tapetes, et tres vasos Salomoniegos, et 12. curiales argenteos, etc.Aliæ Stephaniæ Reginæ uxoris Garsiæ Regis Navarræ æræ 1060. apud eumd. in Episcop. Pampilonensib. :
Et vendant illos vasos vel forteras Salmonaticas in duplum pro plata, etc.Apud Nicetam in Alexio lib. 3. num. 6 :
occurrit. Vide Fortera.Τράπεζα Σολωμόντειον