abdicativus
abdĭcătīvus, a, um, adj. [abdĭco]. In later philos. lang. =negativus,
- negative (opp. to dedicativus, affirmative), Pseudo Cysp. Dogm. Plat. p. 30 Elm. (266 Ord.); Mart. Cap. 4, p. 121.—Adv.: abdĭcātīvē, negatively: concludere, Mart. Cap. 4, p. 128.
abdicātīvus, a, um (abdico), verneinend, negativ (Ggstz. dedicativus), Spät.
ut sit gule et omnium ejus specierum ~a exclusio
haec nomina ‥ in pronuntiatione formam affirmativae, in intellectu vero virtutem ~ae obtineant
abdĭcātīvus, a, um, négatif : Capel. 4, 411.