abditivus
abdĭtīvus, a, um, adj. [abdo].
- Removed or separated from = remotus, sejunctus: a patre, Plaut. Poen. prol. 65.—
- II ABDITIVI: abortivi, Paul. ex Fest. p. 22 Müll. (without an example).
abditīvus, a, um (abditus), a) entfernt, a patre, Plaut. Poen. prol. 65. – b) = abortivus, Paul. ex Fest. 21, 16.
abdĭtīvus, a, um, éloigné : Pl. *Pœn. 65 || = abortivus P. Fest. 21, 16.