abdico
abdico, deny, disown, reject, renounce
abdico2, to forbid by an unfavorable omen, reject (opp. addico)
- I In gen., to deny, disown, refuse, reject.—With acc. und inf.: mortem ostentant, regno expellunt, consanguineam esse abdicant, deny her to be, Pac. ap. Non. 450, 30 (Trag. Rel. p. 84 Rib.): abdicat enim voluptati inesse bonitatem, Pseudo Apul. de Dogm. Plat. 3 init.—With acc. (so very freq. in the elder Pliny): naturam abdico, Pac. ap. Non. 306, 32 (Trag. p. 120 Rib.): ubi plus mali quam boni reperio, id totum abdico atque eicio, Cic. de Or. 2, 24, 102: legem agrariam, Plin. 7, 30, 31, § 116: corticem, id. 13, 22, 43, § 124: ea (signa) in totum, id. 10, 4, 5, § 16; cf.: utinam posset e vita in totum abdicari (aurum), be got rid of, id. 33, 1, 3, § 6: omni venere abdicata, id. 5, 17, 15, § 73 al.
- II In partic.
- A Jurid. t. t., to renounce one, partic. a son, to disinherit (post-Aug.): qui ex duobus legitimis alterum in adoptionem dederat, alterum abdicaverat, Quint. 3, 6, 97; cf.: minus dicto audientem fllium, id. 7, 1, 14: ex meretrice natum, id. 11, 1, 82 al.: quae in scholis abdicatorum, haec in foro exheredatorum a parentibus ratio est, id. 7, 4, 11.—Absol.: pater abdicans, Quint. 11, 1, 59; cf.: filius abdicantis, id. 4, 2, 95; and: abdicandi jus, id. 3, 6, 77.—Hence, patrem, to disown, Curt. 4, 10, 3.
- B Polit. t. t.: abdicare se magistratu, or absol. (prop. to detach one's self from an office, hence), to renounce an office, to resign, abdicate (syn.: deponere magistratum): consules magistratu se abdicaverunt, Cic. Div. 2, 35, 74; so, se magistratu, id. Leg. 2, 12, 31; Liv. 4, 15, 4 al.: se dictaturā, Caes. B. C. 3, 2; Liv. 2, 31, 10; 9, 26, 18 al.: se consulatu, id. 2, 2, 10; Vell. 2, 22, 2: se praeturā, Cic. Cat. 3, 6, 14: se aedilitate, Liv. 39, 39, 9 etc. Likewise: se tutelā, Cic. Att. 6, 1, 4; and fig.: se scriptu, Piso ap. Gell. 6, 9, 4; cf.: eo die (Antonius) se non modo consulatu, sed etiam libertate abdicavit, Cic. Phil. 3, 5, 12. — Absol.: augures rem ad senatum; senatus, ut abdicarent consules: abdicaverunt, Cic. N. D. 2, 4, 11.—
- b With acc. a few times in the historians: (patres) abdicare consulatum jubentes et deponere imperium, Liv. 2, 28 fin.: abdicando dictaturam, id. 6, 18, 4.—In pass.: abdicato magistratu, Sall. C. 47, 3; cf.: inter priorem dictaturam abdicatam novamque a Manlio initam, Liv. 6, 39: causa non abdicandae dictaturae, id. 5, 49 fin.
- Of an unfavorable omen, not to assent to: cum tres partes (vineae) aves abdixissent, Cic. Div. 1, 17, 31.—
- II In judicial lang.: abdicere vindicias ab aliquo, to take away by sentence (=abjudicare), Dig. 1, 2, 24 (cf. Liv. 3, 56, 4).
- 1. afwijzen, afkeuren; ➤ aves abdicunt (alqd) de voorspellende vogels laten (iets) niet toe;
- 2. (jur.) (bij vonnis) ontzeggen, betwisten.
- 1. afwijzen, verwerpen, afschaffen, verwijderen [legem agrariam; aurum e vita];
- 2. niet (als de zijne) erkennen, verloochenen, verstoten [filium];
- 3. een ambt vóór de wettelijk bepaalde termijn neerleggen [consulatum];
- 4. se ~ (a) voortijdig neerleggen (m. abl.) [magistratu]; (b) zich bevrijden van (m. abl.; ab) [humanitate; ratione];
- 5. (abs.) ontslag nemen, aftreden.
辭。 出族。棄子。— se magistratu 辭位。不作官。— legem 廢法度。— patrem 不認其父。
Suggest a Translation
See an image
忌 諱。不給。— vindicias ab eo 不 斷 與彼。Aves abdicunt agrum 鳥兆 不准有田。
Suggest a Translation
See an image
- to disown, disavow, reject: ubi plus mali quam boni reperio, id totum abdico atque eicio: abdicari Philippum patrem, Cu.—With se and abl, to give up an office before the legal term expires, resign, abdicate (cf. depono, to lay down an office at the expiration of the term): dictaturā se abdicat, Cs.: se consulatu: respondit aedilitate se abdicaturum, L.—Once absol.(of consuls), to abdicate, resign, C.—With acc: abdicato magistratu, S.: causa non abdicandae dictaturae, L.
- to forbid by an unfavorable omen, reject (opp. addico), C.
-
…bello civili cruentum fore. Igitur perlectis litteris, cum prius omnes signa sua cognovissent, senatus decernit, uti abdicato magistratu Lentulus itemque ceteri in liberis custodiis habeantur. Itaque Lentulus P. Lentulo Spintheri, qui tum aedilis erat…
Sallust, Catilina
-
…idem pomerium transiret auspicari esset oblitus ; itaque vitio creatos consules esse. augures rem ad senatum ; senatus ut abdicarent consules ; abdicaverunt. quae quaerimus exempla maiora vir sapientissimus atque haud sciam an omnium praestantissimus peccatum suum, quod…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…in senatu populo patiente atque parente, inita ratio est, ut et consules et tribuni pl. magistratu se abdicarent, atque ut x viri maxima potestate sine provocatione crearentur, qui et summum imperium haberent et leges scriberent .…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…auspicari esset oblitus ; itaque vitio creatos consules esse. augures rem ad senatum ; senatus ut abdicarent consules ; abdicaverunt. quae quaerimus exempla maiora vir sapientissimus atque haud sciam an omnium praestantissimus peccatum suum, quod celari posset ,…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…singularibus verbis et mea virtute atque diligentia perditorum hominum coniurationem patefactam esse decrevistis, deinde quod P. Lentulum se abdicare praetura coegistis ; tum quod eum et ceteros de quibus iudicastis in custodiam dandos censuistis, maximeque quod meo nomine…
Cicero, in Catilinam
-
…ebrius est contionatus et id egit ut conlegae diadema imponeret, eo die se non modo consulatu sed etiam libertate abdicavit. esset enim ipsi certe statim serviendum, si Caesar ab eo regni insigne accipere voluisset. hunc igitur ego…
Cicero, Philippicae
-
…At Ti. Gracchi litteris Scipio et Figulus consules, cum augures iudicassent eos vitio creatos esse, magistratu se abdicaverunt. Quis negat augurum disciplinam esse divinationem nego. At haruspices divini quos, cum Ti. Gracchus, propter…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…a suis et a rei publicae consiliis removisset. atque ita censuerunt ut P. Lentulus, cum se praetura abdicasset, in custodiam traderetur ; itemque uti C. Cethegus, L. Statilius, P. Gabinius qui omnes…
Cicero, in Catilinam
-
…arrogans in praeripiendo populi beneficio videretur. His rebus et feriis Latinis comitiisque omnibus perficiendis xi dies tribuit dictaturaque se abdicat et ab urbe proficiscitur Brundisiumque pervenit. eo legiones xii, equitatum omnem venire iusserat. sed tantum navium repperit…
Julius Caesar, Civil War
-
…me hercule ego ita iudico, nihil illo regno spoliatius, nihil rege egentius. itaque aut tutela cogito me abdicare aut ut pro Glabrione Scaevola faenus et impendium recusare. ego tamen quas per te Bruto promiseram praefecturas, M…
Cicero, Epistulae ad Atticum