ablutio
ablutio, a washing, cleansing
ablūtĭo, ōnis, f. [abluo],
- a washing, cleansing, Macr. S. 3, 7.—Of baptism, cf. abluo, I. fin. (eccl. Lat.; in Plin. 13, 12, 23, § 74, the correct reading is adulatione; v. Sillig ad h. l.).
ablūtio, ōnis, f. (abluo), das Abspülen, Abwaschen, Plin. 13, 74 u. Spät. – insbes. = die Taufe, Eccl.
vestimentorum ~o
frequenti oculorum ~one(
de aqua ‥ quasi ad digitorum ~onem ‥ in calicem fusa
~oni manuum sacerdotis aquam ministrare
in emendacione vestimentorum cum ~one eorundem
verus ‥ baptismus constat non tam ~one corporis quam fide cordis
in baptismo locio exterior significat ~onem anime interiorem
si ‥ super aliquem honestum pannum sanguis [Domini ] ceciderit, ‥ pars illa panni in aliquo calice abluatur et prima ~o a fratribus absumatur, reliquae duae in sacrarium projiciantur
si os interius abluerit sacerdos, non abjiciat ~onem sed deglutiat ipsam
illam ~onem sacerdos sumat
si ‥ corporalia ‥ sanguine Dominico fuerint intincta, quod laventur tribus vicibus, semel videlicet vino et postea bis aqua, calice subterposito, et vini ~o a ministro sumatur, aque vero ~o in calice simpliciter recipiatur
ablūtĭō, ōnis, f. ¶ 1 lavage : Plin. 17, 74 ¶ 2 ablution, purification : Eccl.
- 1. (Plin. Mai.) het afspoelen, het afwassen;
- 2. (eccl.) doop.
Abluvio. Vide in hac voce. Charta ann. 1258. in Chartul. Pontiniac. ch. 18 :
Quam petiam terræ Abbati et conventui Pontiniacensibus subtraxerat per Ablutionem aqua de Hermancom impetu cursus sui.