abominabilis
ăbōmĭnābĭlĭs, e, adj. [abominor],
- deserving imprecation or abhorrence, abominable, Quint. Decl.; Vulg. Lev. 11, 10.
abōminābilis, e (abominor), verabscheuenswert, abscheulich, Spät.
‘esca [sc. idolothytum ] nos non commendat Deo’, imo ~es facit
confusi monachi [excommunicati ] et omnibus quasi ~es effecti
quanto ~ior enormitas culpe
hoc ~issimum et prorsus diabolicum ‥ scelus
peccatum Domino Jhesu Christo ~issimum et humano generi perniciosissimum
hostile est et ~e [in loca sancta ] alias ingredi quam per portas
imago usualis de Trinitate est maxime ~is(
musce quedam grosse ‥ inter tentoria se stridore ~i ingerentes
per feditates ‥ aer ‥ in tantum corrumpitur quod ‥ ibidem conversantibus horror ~is incutitur(
delicatissimi quondam libri corrupti et ~es jam effecti murium ‥ fetibus co-operti ‥ jacebant
magnum et ~e sterquilinium
dyasatirion aliquantulum ~e est et dyaforeticum
laxativis ~ibus
sint [que scribuntur ] brevia moderate, quia superfluitas impedit multum ad cognitionem veritatis et reddit opus ~e
ăbōmĭnābĭlis, e, abominable : Vulg. Lev. 11, 10.