abolere

abolēre [CL], ~ire , to abolish, destroy, efface. b to forget (cf. Virg. Aen. I 720). qui solus ‥ pronepotum piacula proprii praerogativa meriti ~ere potuisset Aldh. VirgP 53; ut nomen et memoria apostatarum de catalogo regum Christianorum prorsus ~eri deberet Bede HE III 9; †931 (13c) ne quamdiu Christianitas regnet aboletur [sic] unde mihi praefata possessio ‥ donaretur CS 671; ~ita ‥ foret estatis et hiemis distemperantia Adel. QN 71; nec tamen omnino ‥ poesis ~ita Gir. TH Intr. p. 4; c1280 oblivionis pumice aboliri DCCant. p. 247; quod ‥ mundentur segetes, quodque herbe dampnose penitus abole[a]ntur Fleta 170 (cf. ib. 165: necessarium est ‥ hujusmodi pecora sapienter abolire); 1403 si ‥ epitaphium insculptum lapide suo ~eri ‥ contigerit Cl 251 m. 17d.; 1588 pro mundificacione et ~endo macularum Ac. LChamb. 79 9v.  b ~ere, neglegenter agere vel oblivisci GlC A 36 (cf. ib. 65, 85, 91).