absterreo
absterreo, to frighten off, drive away
Could not find absterrebant in Logeion dictionaries.
absterrebant Verb: imperfect active indicative 3rd plural of absterreo
abs-terrĕo, ui, ĭtum, 2, v. a.,
- to drive away by terrifying, to frighten away, to deter (by fear): patrem, Plaut. Most. 2, 1, 74 (421); so Ter. Andr. 472: neminem a congressu meo neque janitor meus neque somnus absterruit, Cic. Planc. 27: homines a pecuniis capiendis, id. Verr. 2, 2, 58; so Hor. S. 2, 5, 83; Liv. 5, 41; Suet. Caes. 20 al.—With de: ut de frumento anseres absterreret, Plaut. Truc. 2, 1, 41 (249).—With simple abl.: lenonem aedibus, Titin. ap. Non. 95, 1: teneros animos vitiis, Hor. S. 1, 4, 128; so Tac. A. 12, 45 al.—
- II Transf. with an abstract object, to take away, remove, withdraw: pabula amoris sibi, Lucr. 4, 1064: satum genitalem cuiquam, id. 4, 1233: auctum, id. 5, 846.
abs-terreo, terruī, territum, ēre, abschrecken, fortscheuchen, I) eig.: hostes saxis, sudibus, pilis, Liv.: mulierem accurrentem vulnere, Tac.: ignes ictu fustium aliisque verberibus ut feras, Tac.: m. Ang. wovon? anseres de frumento, Plaut.: neminem a congressu meo, Cic.: canem a corio uncto, Hor.: alqm aedibus, Titin. com. – II) übtr., abschrecken = durch Einschüchterung abhalten, alqm, Komik., Suet. u.a.: ipsā solitudine absterriti, Liv.: m. ab u. Abl., homines a pecuniis accipiendis, Cic.: ab urbe oppugnanda Poenum absterruēre conspecta moenia, Liv.: abst. eos a tam detestabili consilio, Liv. – m. bl. Abl., animos vitiis, Hor.: alqm incepto, Suet.: u. alqm bello, Tac. – ne tribus quidem et viginti vulneribus absterreri posse mit folg. quin u. Konjunktiv, Val. Max. 4, 5, 6. – poet., alci satum genitalem, entziehen, versagen, Lucr.: u. so sibi pabula amoris, Lucr.
See: absterrere
absterrĕō, (12) terrŭī, terrĭtum, ēre, tr., détourner par la crainte ; détourner, chasser : a) ab aliqua re Cic. Verr. 2, 2, 142, détourner de qqch., cf. Planc. 66 ; Liv. 23, 1, 11 || de aliqua re Pl. Truc. 251, écarter de qqch. || vitiis Hor. S. 1, 4, 128 ; bello Tac. Ann. 12, 45, détourner des vices, de la guerre || [abst ] hostem Liv. 27, 28, 12, chasser lʼennemi, cf. Liv. 2, 35, 5 ; Sen. Marc. 17, 6 ; Tac. Ann. 13, 44 ; b) [avec ne subj.] détourner de, empêcher de : Pl. Most. 421 ; c) non absterrere quin Val. Max. 4, 5, 6, ne pas détourner de ; d) aliquid alicui Lucr. 4, 1064 ; 1233, refuser qqch. à qqn.
- 1. weg-, verjagen [hostem];
- 2. afschrikken, door angst aan te jagen afhouden van (m. ab; abl.; non ~ quin m. conj.) [animos vitiis; alqm bello]; ➤ ab urbe oppugnanda Poenum absterruēre conspecta moenia (Liv.);
- 3. (poët.) onttrekken, ontzeggen [sibi pabula amoris].
abs-terreō ruī, ritus, ēre,
- to frighten off, drive away: canis a corio numquam absterrebitur, H.: ipsā solitudine absterriti, L. — Fig., to deter (by fear): Chremetem, T.: homines a pecuniis capiendis: teneros animos vitiis, H.