abstrudo
abstrudo, to thrust away, push into concealment, hide, conceal
- I Lit.: aurum, Plaut. Aul. 4, 6, 13 (679); so ib. 4, 5, 3 (663): id. Curc. 5, 2, 8 (606): in cerebro colaphos, to thrust into the brain itself, id. Rud. 4, 3, 68 (1005) (cf. a similar passage from Verg. under abdo): mane me in silvam abstrusi densam, Cic. Att. 12, 15: tectum inter et laquearia, Tac. A. 4, 69.—
- II Trop.: in profundo veritatem, Cic. Ac. 2 (Luc.), 10, 32: tristitiam, Tac. A. 3, 6: metum, id. ib. 15, 5 al.
- —Hence, abstrūsus, a, um, P. a., hidden, concealed.
- A Lit.: corpus abstrusum in flumine, Att. ap. Non. 308, 8 (Trag. Rel. p. 195 Rib.): insidias, Cic. Leg. Agr. 2, 49: terra, Ov. H. 7, 147: incendium, Vell. 2, 130, 4.—With dat.: serpens abstrusa terrae, Vell. 2, 129, 4.—
- 2 In neutr. absol.: in abstruso esse, to be in concealment, Plaut. Poen. 1, 2, 129 (338); to be unknown, Amm.17, 7.—
- B Trop.: dolor reconditus et penitus abstrusus, a concealed and inwardly repressed sorrow, Auct. Or. pro Dom. 10: disputatio paulo abstrusior, requiring a somewhat deeper investigation, Cic. Ac. 2 (Luc.), 10, 30: homo abstrusus, reserved, Tac. A. 1, 24.—Sup. not used.— Adv. comp.: abstrūsĭus, Amm.28, 1, 49: semet amandarunt, more closely.
- to thrust away, push into concealment, hide, conceal: se in silvam: semina flammae abstrusa in venis silicis, V.: se latebrā, Ta.: in profundo veritatem.
-
…naves, et litora curvae praetexunt puppes. Iuvenum manus emicat ardens litus in Hesperium ; quaerit pars semina flammae abstrusa in venis silicis, pars densa ferarum tecta rapit silvas, inventaque flumina monstrat. At pius Aeneas arces ,…
Vergil, Aeneid
-
…primus adhibuit doctrinam ; quae quamquam tum nulla erat dicendi, tamen ab Anaxagora physico eruditus exercitationem mentis a reconditis abstrusisque rebus ad causas forensis popularis que facile traduxerat. Huius suavitate maxime hilaratae Athenae sunt, huius ubertatem et copiam…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…numquam esse publicus, quem putet existimaturum duas causas in orbe terrarum repertas quibus gratis parceret. num quisnam tam abstrusus usquam nummus videtur quem non architecti huiusce legis olfecerint provincias, civitates liberas, socios, amicos, reges denique…
Cicero, de Lege Agraria
-
…quid ergo istud ad nos num nostra culpa est naturam accusa, quae in profundo veritatem ut ait Democritus penitus abstruserit. alii autem elegantius, qui etiam queruntur quod eos insimulemus omnia incerta dicere, quantumque intersit inter incertum et…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…non confessus quid enim illo inertius, quid sordidius, quid nequius, quid enervatius, quid stultius, quid abstrusius turbulenti, seditiosi, factiosi, perniciosi. quod minimum specimen in te ingeni ingeni autem immo ingenui hominis ac…
Cicero, in Pisonem
-
…hoc auctore vendetis hic mihi parumper mentis vestras, Quirites, commovere videor, dum patefacio vobis quas isti penitus abstrusas insidias se posuisse arbitrantur contra Cn. Pompei dignitatem. et mihi, quaeso, ignoscite, si appello talem…
Cicero, de Lege Agraria
-
…placet, in dies ut excuser videbis. in hac solitudine careo omnium conloquio, cumque mane me in silvam abstrusi densam et asperam, non exeo inde ante vesperum. secundum te nihil est mihi amicius solitudine. in ea…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…ulla sententia cuiusquam esse potest nihil adprobantis sit ut opinor dictum satis. Sequitur disputatio copiosa illa quidem sed paulo abstrusior habet enim aliquantum a physicis, ut verear ne maiorem largiar ei qui contra dicturus est libertatem et licentiam ;…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…admodum, cum haerent aliquo loco, exclamant quasi mente incitati, Empedocles quidem ut interdum mihi furere videatur, abstrusa esse omnia, nihil nos sentire nihil cernere nihil omnino quale it posse reperire ; maiorem autem partem mihi quidem…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…et sentio, quoquo animo auditurus est excitatus, inquam, aliquando Cn. Pompei nimium diu reconditus et penitus abstrusus animi dolor subvenit subito rei publicae, civitatemque fractam malis, imminutam ac debilitatam, abiectam metu ad aliquam spem…
Cicero, de Domo sua