abstrusus
abstrusus, hidden, concealed, secret
abstrūsus, a, um, v. abstrudo, P. a.
abstrūsus, a, um, PAdj. m. Compar. (v. abstrudo), wohl verborgen, versteckt, a) v. Lebl.: flumen, Acc. fr.: quaedam pars oppidi, ein ganz entlegenener, Amm.: incendium (bildl.), Vell.: abstineas comitiis abstrusus atque abditus, dem Anblick u. Zugang der Welt entrückt, Plin. pan.: übtr.: disputatio abstrusior, etwas tieferer Forschung bedürfend, Cic.: dah. neutr. subst., in abstruso situm esse, im Verborgenen liegen (v. einer Ware), Plaut. Poen. 342: übtr., in abstruso est, qui etc., es ist unbekannt (ungewiß), welcher (Gott) usw., Amm. 17, 7, 10. – b) v. Pers., verschlossen von Charakter, Tac. ann. 1, 24.
quem prius abstrusus scaevis anfractibus error / trusit
in [Anglorum ] antiquis cartis est animadvertere quantum quibusdam verbis ~is et ex Greco petitis delectentur
sed ubi, queso, in totis illis epistolis †obstrusior [? l. abstrusior ] difficultas quam in materie hujus fossis
in ~a, in secreta
obstrusa, occulta
~a praecordiorum reserantes
abstrūsus, (14) a, um ¶ 1 part. de abstrudo ¶ 2 adj. a) caché : dolor abstrusus Cic. Domo 25, douleur refoulée, cf. Agr. 2, 49 ; Ac. 2, 14 ; b) abstrus, difficile à pénétrer : disputatio abstrusior Cic. Ac. 2, 30, argumentation un peu abstruse ; c) [caractère] dissimulé, fermé : Tac. Ann. 1, 24 ; d) in abstruso esse Pl. Pœn. 342, être caché.
- 1. verborgen, verstopt;
- 2. (v. karakter) gesloten.
abstrūsus adj.with comp.
- P. of abstrudo, hidden, concealed, secret: nummus: dolor: terra, O.: homo, reserved, Ta.: disputatio abstrusior, more profound.