abstulo
abs-tŭlo, ĕre, v. a., an old form (from which is the perf. abstuli), = aufero,
- to take away: aulas abstulas, Plaut. Fragm. ap. Diom. P. 376.
abstulo, ere (abs u. tulo), fortnehmen, aulas abstulas, Plaut. rud. fr. bei Diom. 380, 19. Vgl. Gloss. ›abstulo, ἀφαιρω‹.