accommodus
accommodus, fit for, suitable for
accommodus , a, um: fit, suitable, 11.522. (ad and commodus)
ac-commŏdus (adc.), a, um, adj.,
- fit, suitable (vox Verg. and poet. for adcommodatus); with dat.: valles adcommoda fraudi, Verg. A. 11, 522; so, membra bellis, Stat. S. 4, 4, 65: nox fraudi, id. Th. 10, 192.— Also in late prose, Cod. Th. 15, 1, 41; Pall. Jul. 8, 2; Veg. 4, 2, 12 al.—Comp., sup., and adv. not found.
accommodus (ad-commodus), a, um. schicklich, passend zu etwas, m. Dat., valles od. nox accommoda fraudi, Verg. u. Stat.: accommodum labori animal bos, Veget.: quod multi ominosum putarunt et morti accommodum, auf den Tod hindeutend, Lampr.: m. ad u. Akk., non omne vivum reptile accommodum ad usum vivendi, Ambros. in psalm. 36. no. 15. – neutr. pl. subst., peregrinationi accommoda parat, Auson. perioch. Odyss. 2.
fluvios balnearum calidarum omni aetati ‥ ~os
instituit eis Dominicam orationem, compendiosam admodum et ~am et brevem
juris positivi ‥ peritia dispensandis terrenis ~a
momentanea est vita mortique ~a
edificia ‥ in solo ~o ‥ ecclesie ‥ acquisito ‥ constructa
in dicto ducatu et locis sibi acomodis
accommŏdus (16) ( adcom- ), a, um, approprié à, convenable pour [avec dat.] : Virg. En. 11, 522 ; Stat. Th. 4, 443, etc.
accommodus (ad-c-)
adj.,
- fit for, suitable for: valles fraudi, V.