accommodate
accommodate, fitly, suitably, in accordance
accommŏdāte, adv., v. accommodo, P. a. fin.
accommodātē, Adv. m. Compar. u. Superl. (accommodatus), angemessen, passend, entsprechend, gemäß, acc. dicere ad persuadendum, Cic.: dicere quam maxime ad veritatem acc., Cic.: definire ad commune iudicium accommodatius, Cic.: ad naturam accommodatissime vivere, Cic.
accommŏdātē ( adcom- ), dʼune manière appropriée, qui convient ; a) [avec ad ] Cic. de Or. 1, 149 ; 138 ; ad naturam accommodatissime Cic. Fin. 5, 24, de la manière la plus conforme à la nature ; accommodatius Cic. Or. 117 ; b) [avec dat.] Aug. Civ. 9, 5 ; Serm. 41, 1.
accommodātē adv.with comp.and sup.
- accommodatus, fitly, suitably, in accordance: ad veritatem: ad commune iudicium accommodatius: ad naturam accommodatissime.