accommodatio
accommodatio, an adjustment, accommodation
accommŏdātĭo, ōnis, f. [accommodo], the fitting or adjusting of one thing to another.
- I In gen.: a. verborum et sententiarum ad inventionem, Cic. Inv. 1, 7, 9.—
- II Esp., the adapting of one's feeling or will to another's, compliance, complaisance, indulgence: ex liberalitate atque accommodatione magistratuum, Cic. Verr. 2, 3, 82, § 189.
accommodātio, ōnis, f. (accommodo), das Anpassen, I) die passende Einrichtung nach etwas, alcis rei ad alqd, Cornif. rhet. 1, 3. Cic. de inv. 1, 9. – II) übtr., das Sich-Anpassen, Sich-Anbequemen = die Rücksichtnahme, Cic. Verr. 3, 189.
Ediet tenebat eum [manerium ] per ~onem abbatis tali pacto quod post suum obitum rehaberet abbas
si inter Christianum et Judeum fuerit dissensio de ~one alicujus pecunie
xxiiij summas ordei quas ‥ cepit in ~one
pro pecunia solvenda Anglicis pro acomodacione regi
in accomodacione facta domino priori pro ‥ utilitate domus, xx s.
debet metere sex ~ones domino in autumpno per totum diem, sc. iij ~ones cum ij hominibus et iij ~ones cum j homine
exemplorum que posuimus ‥ attenta consideratio et ad similia ~o
accommŏdātĭō (16) ( adcom- ), ōnis, f. , appropriation : Cic. Inv. 1, 9 || esprit dʼaccommodement : Cic. Verr. 2, 3, 189.
accommodātiō (adc-) ōnis, f
- accommodo, an adjustment, accommodation: sententiarum ad inventionem. — Complaisance, regard: magistratuum.