accommodatus
accommodatus, fitted, fit, suitable, adapted, appropriate to, in accordance with
accommŏdātus, a, um, P. a. of
accommodātus, a, um, PAdj. m. Compar. u. Superl. (v. accommodo), gehörig eingerichtet, angepaßt, angemessen, passend, geeignet, entsprechend, a) v. Lebl., m. ad u. Akk., puppes ad magnitudinem fluctuum tempestatumque accommodatae, Caes.: responsum ad suam rem accommodatum, Cic.: oratio perpetua ad persuadendum accommodata, Cic.: locus est ipse non tam ad inflammandos calamitosorum animos quam ad consolandos accommodatus, Cic. – m. adversus u. Akk. emplastra adversus morsus accommodata, Cels. – m. bl. Dat., aquae potui accommodatae, trinkbare, Solin.: oratio hominum sensibus ac mentibus accommodata, Cic.: tempora demetendis frugibus aut percipiendis accommodata, Cic.: lex alci accommodata atque utilis, Cic.: si id... accommodatum naturae sit an alienum, Cic.: ut reliqua pro loci natura, pro vi tempestatum illis (navibus) essent aptiora et accommodatiora, besser eingerichtet, Caes.: exemplum temporibus suis accommodatissimum, Cic. – b) v. leb. Wesen, geeignet, gewachsen, m. ad u. Akk., homo ad Verris flagitia libidinesque accommodatus, Cic.: minime sum ad te consolandum accommodatus, gestimmt, Cic. – m. bl. Dat., servus vilissimus nec cuiquam serio ministerio accommodatus, Tac.: Pollio Asinius seriis iocisque pariter accommodatus, Quint.: sunt alii (cameli) oneri ferundo accommodati, Solin. 49, 9.
accommŏdātus (11) ( adcom- ), a, um, ¶ 1 part. de accommodo ¶ 2 adj., approprié à : a) ad rem Cic. de Or. 1, 239, approprié à qqch., cf. Cæs. G. 3, 13, 2 ; minime sum ad te consolandum accommodatus Cic. Fam. 5, 16, 1, je suis le moins propre du monde à tʼadresser des consolations ; homines ad otium accommodati Cic. Verr. 2, 1, 63, gens faits pour une vie paisible ; b) [avec dat.] nihil est naturæ hominis accommodatius Cic. Off. 1, 42, rien nʼest mieux approprié à la nature humaine ; sibi accommodatissimas fabulas eligunt Cic. Off. 1, 114, ils choisissent les pièces qui leur conviennent le mieux ; reliqua tempora demetendis fructibus et percipiendis accommodata sunt Cic. CM 70, les autres saisons se prêtent à la moisson et à la récolte des fruits ; vir publicarum rerum administrationi accommodatus Quint. 1, pr. 10, homme apte à lʼadministration des affaires publiques, cf. 6, 3, 110 ; 10, 1, 69, etc.
accommodātus (adc-) adj.with comp.and sup
- P. of accommodo, fitted, fit, suitable, adapted, appropriate to, in accordance with: locus ad inflammandos calamitosorum animos: contionibus seditiose concitatis accommodatior: reliqua illis (navibus) essent aptiora et accommodatiora, Cs.: exemplum temporibus suis accommodatissimum. —Praegn., acceptable, useful: mihi maxime.