accubo
accubo, to lie at, lie beside
- I In gen., constr. with dat. or absol.: quoi bini castodes semper accubant, Plaut. Mil. 2, 2, 57 (212): Furiarum maxima juxta accubat, Verg. A. 6, 606: accubantes effodiunt, Plin. 35, 6, 19, § 37.—Rarely with acc.: lectum, Ap. Met. 5, 6, 2.—Of things: nigrum nemus, Verg. G. 3, 334: cadus (vini), Hor. C. 4, 12, 18.—Also of places (for adjacere): theatrum Tarpeio monti accubans, Suet. Caes. 44.—Esp.
- II To recline at table (in the Rom. manner): accubantes in conviviis, Cic. Cat. 2, 5, 10; so, in convivio, Nep. Pel. 3, 2; Cic. Tusc. 3, 23: morem apud majores hunc epularum fuisse, ut deinceps, qui accubarent, canerent ad tibiam, etc., Cic. Tusc. 4, 2, 3; cf.: regulus accubans epulari coepit, Liv. 41, 2, 12; so, absol., Plaut. Stich. 2, 2, 53 (377); Ter. Eun. 728; Suet. Caes. 49 al.: cum aliquo, Plaut. Trin. 2, 4, 72 (473): infra, Liv. 39, 43, 3: contra, Suet. Aug. 98.—
- B To lie with, Plaut. Bacch. 1, 1, 39 (73); 3, 3, 50 (454); Suet. Vesp. 21.
➳ pf. accubuit Prop. 1, 3, 3.
- 1. liggen (bij, naast: dat.);
- 2. (naar Rom. gebruik) aan tafel (op een triclinium of een lectulus) aanliggen [in convivio; cum alqo iem. als tafelheer, tafeldame hebben; apud alqm bij iem. als gast]; ➤ accuba neem plaats!
挨坐坐席。近。— regie 坐御宴。盛宴。Monti accubans 附近山。
Suggest a Translation
See an image
- CVB-, to lie at, lie beside: Furiarum maxima iuxta accubat, V.: nemus accubat, stands near, V.: (cadus) nunc Sulpiciis accubat horreis, H.— Esp., at table: in conviviis, recline.
-
…quis ferre possit, inertis homines fortissimis viris insidiari, stultissimos prudentissimis, ebrios sobriis, dormientis vigilantibus qui mihi accubantes in conviviis, complexi mulieres impudicas, vino languidi, conferti cibo, sertis redimiti, unguentis obliti, debilitati…
Cicero, in Catilinam
-
…vestigium veri servarent, velut p ., ;, ubi ea lectio, quae ad verum proxime accedit, accubens ere, est in V, in N autem fuisse ante rasuram et correctionem ab altera manu factam veri simile…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…tranquillitatem traducere, gravissumus auctor in Originibus dixit Cato morem apud maiores hunc epularum fuisse, ut deinceps, qui accubarent, canerent ad tibiam clarorum virorum laudes atque virtutes ; ex quo perspicuum est et cantus tum fuisse discriptos vocum…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…eliciam tuas. tu si quid erit de ceteris, de Bruto utique quicquid. haec conscripsi x Kal. accubans apud Vestorium, hominem remotum a dialecticis, in arithmeticis satis exercitatum. Scr. in Cumano vi K .…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…videretur. ille erat in tribunali proximus, in cubiculo solus, in convivio dominus, ac tum maxime cum accubante praetextato praetoris filio saltare in convivio nudus coeperat. hunc, uti dicere institui, principem Verres ad fortunas aratorum…
Cicero, in Verrem
-
…hominum. Dí te ament. áccuba, Cállidamates. únde agis te Únde homo ébrius probe. Quín amabo áccubas, Délphium mea da ílli quod bibat. Dórmiam ego iam. Núm mirum aut novom quíppiam facit Quíd ego…
Plautus, Mostellaria
-
…curius aut fabricius in triumphis tulerint, imaginetur illorum fercula, ex altera parte lolliam, unam imperii mulierculam, accubantem non illos curru detractos quam in hoc vicisse mali t nec haec summa luxuriae exempla sunt. duo fuere maximi…
Pliny the Elder, Natural History
-
…lustrat humum quaerens et nota vocabula parvo nequiquam ingeminans nusquam ille, et prata recentes amisere notas, viridi piger accubat hostis collectus gyro spatiosaque iugera complet, sic etiam obliqua cervicem expostus in alvo. horruit infelix visu longoque profundum…
Statius, P. Papinius, Thebais
-
…temporibus suis dicetur Iacob et Israheli quid operatus sit Deus ecce populus ut leaena consurget et quasi leo erigetur non accubabit donec devoret praedam et occisorum sanguinem bibat dixitque Balac ad Balaam nec maledicas ei nec benedicas et ille nonne ait…
Vulgate, Latin Vulgate
-
…, optimum in melo insula. in samo quo d nascitur, eo non utuntur pictores propter nimiam pinguitudinem ; accubantes effodiunt ibi inter saxa venam scrutantes. in medicina eundem usum habet quem eretria creta ; praeterea linguam tactu siccat…
Pliny the Elder, Natural History