accusatrix
accūsātrix, īcis, f. [accusator],
- she who makes accusation against any one, a female accuser (v. accuso no. I.): tu mi accusatrix ades, Plaut. As. 3, 1, 10 (513); so Plin. Ep. 10, 67; cf. Prisc. Op. Min. 102 Lind.
accūsātrīx, īcis, f. (accusator, s. Charis. 44, 6), die Anklägerin, I) = die Angeberin, Plin. ep. 10, 59 (67) u. 60 (68). – II) = die Beschwerdeführerin, Plaut, asin. 511 G.: übtr. v. Abstr., acc. facti conscientia, Augustin. serm. 170, 3: acc. cogitatio, ibid. 351, 7.
quod faceret contra quem staret ~ix cogitatio, testis conscientia
accūsātrīx, (14) īcis, f. , accusatrice : Pl. As. 513 ; Plin. Min. Ep. 10, 59.
- 1. (Plaut.) zij die klachten naar voren brengt;
- 2. (Plin. Min.) verraadster.