accuso
accuso, to call to account, make complaint against, reproach, blame, accuse
- I In gen., of persons: si id non me accusas, tu ipse objurgandus es, if you do not call me to account for it, you yourself deserve to be reprimanded, Plaut. Trin. 1, 2, 59 (97): quid me accusas? id. As. 1, 3, 21 (173): meretricem hanc primum adeundam censeo, oremus, accusemus gravius, denique minitemur, we must entreat, severely chide, and finally threaten her, Ter. Hec. 716 sq.: ambo accusandi, you both deserve reproach, id. Heaut. 119: cotidie accusabam, I daily took him to task, id. ib. 102: me accusas cum hunc casum tam graviter feram, Cic. Att. 3, 13; id. Fam. 1, 1 Manut.: me tibi excuso in eo ipso, in quo te accuso, id. Q. Fr. 2, 2: ut me accusare de epistularum neglegentia possis, that you may blame me for my tardiness in writing, id. Att. 1, 6. —Also metaph. of things, to blame, find fault with: alicujus desperationem, Cic. Fam. 6, 1: inertiam adolescentium, id. de Or. 1, 246 (cf. incusare, Tac. H. 4, 42); hence also: culpam alicujus, to lay the fault on one, Cic. Planc. 4, 9; cf. id. Sest. 38, 80; id. Lig. 1, 2; id. Cael. 12, 29.—Hence,
- II Esp.
- A Transferred to civil life, to call one to account publicly (ad causam publicam, or publice dicendam provocare), to accuse, to inform against, arraign, indict (while incusare means to involve or entangle one in a cause); t. t. in Roman judicial lang.; constr. with aliquem alicujus rei (like κατηγορεῖν, cf. Prisc. 1187 P.): accusant ii, qui in fortunas hujus invaserunt, causam dicit is, cui nihil reliquerunt, Cic. Rosc. Am. 5: numquam, si se ambitu commaculasset, ambitus alterum accusaret, id. Cael. 7: ne quis ante actarum rerum accusaretur, that no one should be called to account for previous offences, Nep. Thras. 3, 2; Milt. 1, 7. Other rarer constructions are: aliquem aliquid (only with id, illud, quod), Plaut. Trin. 1, 2, 59 (97); cf. Ter. Phorm. 5, 8, 21: aliquo crimine, Cic. Verr. 1, 16; Nep. Milt. 8; id. Lys. 3, 4; id. Ep. 1 al.: de pecuniis repetundis, Cic. Clu. 41, 114; cf.: de veneficiis, id. Rosc. Am. 32, 90: inter sicarios, id. ib. 32; cf. Zumpt, § 446; Rudd. 2, 165 sq.; 169, note 4.—The punishment that is implied in the accusation is put in gen.: capitis, to accuse one of a capital crime, Nep. Paus. 2, 6; cf. Zumpt, § 447. —
- B Casus accusandi, the fourth case in grammar, the accusative case, Var. L. L. 8, § 66 Müll.; v. accusativus.
- 1. voor de rechtbank aanklagen (itt. defendere) (wegens: gen.; de; propter); ➤ alqm ambitūs (coniurationis, proditionis, rei capitalis) ~; alqm de vi (de veneficiis, de crimine) ~; alqm propter iniurias ~; inter sicarios ~ wegens sluipmoord; — m. gen. v.d. straf: alqm capitis ~ wegens een halsmisdrijf;
- 2. iem. beschuldigen, verwijten maken (van, over: de; gen.) [alqm de epistularum neglegentia; regem temeritatis];
- 3. zijn beklag doen, zich beklagen (over: acc.) [alcis avaritiam perfidiamque; inertiam adulescentium; superbiam alcis].
吿狀,責備。Accusavit eum furti 吿彼是賊。Accuso tuam inertiam 我責爾蠢怵。
Suggest a Translation
See an image
- ad + causa, to call to account, make complaint against, reproach, blame, accuse: alqm ut hostem: alqm graviter, quod, etc., Cs.: cum diis hominibusque accusandis senesceret, L.—Supin. acc.: me accusatum advenit, T.— Meton., of things, to blame, find fault with, throw the blame on: fortunas vestras: culpam alicuius. —In law, to call to account, bring to trial, prosecute, accuse, arraign, indict: accusant ii, qui in fortunas huius invaserunt: ambitūs alterum: ante actarum rerum accusari, for previous offences, N.: accusatus capitis, prosecuted capitally, N.: eum certis propriisque criminibus: crimine Pario accusatus, of treason in the matter of Paros, N.: ne quid accusandus sis, vide, T.: de pecuniis repetundis: inter sicarios et de veneficiis: Lysandrum, quod ... conatus esset, etc., N.
-
…praeerat, quem vergobretum appellant Haedui, qui creatur annuus et vitae necisque in suos habet potestatem, graviter eos accusat, quod, cum neque emi neque ex agris sumi possit, tam necessario tempore, tam propinquis hostibus ab…
Julius Caesar, Gallic War
-
…, quod ea omnia non modo iniussu suo et civitatis sed etiam inscientibus ipsis fecisset, quod a magistratu Haeduorum accusaretur, satis esse causae arbitrabatur quare in eum aut ipse animadverteret aut civitatem animadvertere iuberet. His omnibus rebus unum…
Julius Caesar, Gallic War
-
…est talis qualis esse omnis oportebat, qui in hoc ipso in quo exsultat et triumphat oratio mea me vehementer accuset, quod tam capitalem hostem non comprehenderim potius quam emiserim, non est ista mea culpa, Quirites, sed…
Cicero, in Catilinam
-
…dolens eius casum requirere coepit, quem exitum tantis malis sperarent. Postquam illos videt queri de avaritia magistratuum, accusare senatum, quod in eo auxili nihil esset, miseriis suis remedium mortem exspectare At ego, inquit, vobis…
Sallust, Catilina
-
…; Haec verba una mehercle falsa lacrimula, Quam oculos terendo misere vix vi expresserit, Restinguet et te ultro accusabit et dabis Ei ultro supplicium. O indignum facinus nunc ego et Illam scelestam esse et me miserum sentio ;…
Terence, Eunuchus
-
…petissent, aut ego, qui me ad defendendos homines ab ineunte adulescentia dedissem, tempore atque officio coactus ad accusandum traducerer. dicebam habere eos actorem Q. Caecilium, qui praesertim quaestor in eadem provincia post me quaestorem fuisset…
Cicero, Divinatio in Q. Caecilium
-
…aedilitatem petat ego vero et aetatis non modo meae sed multo etiam superioris, et honoris amplissimi puto esse et accusare improbos et miseros calamitososque defendere. et profecto aut hoc remedium est aegrotae ac prope desperatae rei publicae iudiciisque corruptis…
Cicero, Divinatio in Q. Caecilium
-
…percussit locum ; male dic Titio, Sabino homini Reatino, cur tam temere exclamarit occisum. ipsum vero quid accusas num defuit gladiis num repugnavit num, ut gladiatoribus imperari solet, ferrum non recepit an haec ipsa vis est…
Cicero, pro Sestio
-
…florentissimo viro, M. Catoni, incumbenti ad eius perniciem populus Romanus eripuit semper in hac civitate nimis magnis accusatorum opibus et populus universus et sapientes ac multum in posterum prospicientes iudices restiterunt. nolo accusator in iudicium potentiam adferat…
Cicero, pro Murena
-
…et P. Clodium in iudicium bis, ad vim numquam vocavit. quid privato Milone et reo ad populum accusante P. Clodio, cum in Cn. Pompeium pro Milone dicentem impetus factus est, quae tum non modo…
Cicero, pro Milone