acedior
ăcēdĭor, āri, 1, v. dep. [ἀκηδία],
- to be morose, peevish, Vulg. Sir. 6, 26; 22, 6.
acēdior, ārī (acedia), mürrisch über etw. sein, Vulg. Sirach 6, 26; 22, 16. Vgl. Gloss. ›aegret, acediatur‹.
ăcēdĭor, ārī (acedia), intr., être dégoûté, découragé : Vulg. Sir. 6, 26 ; 22, 16.