acephalus
ăcĕphălus, i, adj., = ἀκέφαλος.
- Without head, without chief or leader.— Subst.: Ăcĕphăli, a sect of heretics, Isid. Or. 8, 5, 66; cf. 5, 39, 39 sq.—
- II In prosody, of a hexameter which begins with a short syllable (e. g. ἐπειδή), Vel. Long. p. 2219 P.
acephalus, um (ἀκέφαλος), ohne Kopf, versus, Mar. Victor. 67, 17; 135, 32; 137, 33 K. Mar. Plot. 452, 20 K. Terent. Maur. 2349; 2427 u. 2459. Vgl. Gloss. V, 342, 50 ›acefalon sine capite‹.
~on, sine capite
cephas , caput; unde ~i, id est, sine capite
unum ‥ admiralium, truncato capite, neglexit ~um
Gothos ācephalos reddidit ense malos
quatuor partes corporis ipsius azephali apud Bristolliam [etc. ] ‥ mittebantur
heedlesse , asephalus, ‥ acepholus
Anglos jam ~os stupor depressit
dolorem quem ‥ sustinuimus ‥ capite nostri destituti et auctoritate sedis apostolice ~i facti
[annus ] Romanis ‥ et Calabribus adhuc ~is minime securus
per ipsius regni [(Scocie ] proceres tunc velut †~es [? l. ~os ] et ducis vel aurige suffragium non habentes
rex Anglie ‥ susceptis ‥ Scocie nunciis ‥ petentibus ut ~is auxilium ferre dignaretur
si Christus sit caput ecclesie, tunc est pars ecclesie, quia aliter ecclesia foret corpus ~um
[(plebs ] regnorum culmen regnandi despicit, omen / retrogradum, regimen optat et ācephalum
sunt ‥ quedam genera causarum ‥ in quarum emendacionibus rex particulariter communicat ‥ super regios et ecclesiasticos et baronum homines et ~os [(v. l. azephalos ] et pauperes
apparuit heresis ~orum: ‥ ideo ~i, id est sine capite, nominantur quia qui prius illam heresim introduxit non invenitur; hi in Christo duarum substantiarum proprietatem negant
infame folium ausus est ‥ publicare ‥, cujus folii est ~um principium, malignum medium et finis fatuus‥; ~um, inquam, quia tacito nomine ‥ clam nisus est ‥ pastorem percutere
si dixero ‘papa Nocenti’, / †ācephatum nomen tribuam
sic differt Clemens nunc a clemente vocatus, / errat et ācephalo nomine nomen habens [i. e. inclemens ]
quid est acefalos? versus sine capite, cum prima sillaba contra naturam producitur
ăcĕphălus, a, um (versus) (vers) acéphale : Mar. Vict. Ars Gramm. 3, 12, p. 135, 33.