adhaesus
ădhaesus, ūs, m. [adhaereo],
- an adhering, adherence (only in Lucr.): pulveris, Lucr. 3, 38; 4, 1242: membrorum, id. 5, 842: umoris, id. 6, 472; cf. Non. 73, 6.
adhaesus, ūs, m. (adhaereo), das Anhangen, Angewachsensein, pulveris, umoris, Lucr. 3, 381; 6, 471: membrorum, Lucr. 5, 839: tenue locis quia non potis est adfigere adhaesum, Lucr. 4, 1243. Vgl. Non. 73, 6.
adhæsŭs, (14) ūs, m. , adhérence : Lucr. 3, 98 ; 4, 1242.