About
Menu

adito

ădĭto, āvi, v. freq. [1. adeo],
  • to go to or approach often: ad eum aditavere, Enn. ap. Diom. 336 P. (Trag. v. 433 ed. Vahl.); perh. also Col. 8, 3, 4: aditet aviarius qui, etc. (instead of habitet): si adites propius, os denasabit tibi, Plaut. Capt. 3, 4, 75 (607); where Ritschl reads adbites.

Saved

Recent